กขาวใส สะดุดตาอย่างยิ่งเขาเช็ดเลือดที่มุมปาก ลุกขึ้นเดินไปหาโจวหยุนอู๋ บนใบหน้ายังคงเป็นรอยยิ้มมั่นใจ“มาต่อสิ”โจวหยุนอู๋ตาแดงก ่าทันที ความหวาดกลัวแผ่ซ่านในใจ ราวกับวัวกระทิงคลั่ง บุกเข้าโจมตีลู่หยางอย่างบ้าคลั่งทุกครั้งลู่หยางไม่หลบไม่หลีก รับการพุ่งชนของโจวหยุนอู๋เต็มๆแต่ทุกครั้งที่ถูกชน ระยะที่ถอยหลังก็สั้นลงเรื่อยๆ
ครั้งล่าสุด ลู่หยางถอยไปเพียงครึ่งก้าวเท่านั้นท่ามกลางการปะทะครั้งแล้วครั้งเล่า แก่นทองเริ่มปรากฏรอยแตกแสงสีขาวนวลแทรกออกมาจากรอยแตก รักษาบาดแผลของลู่หยางอย่างรวดเร็วตูม——โจวหยุนอู๋พุ่งเข้าชนอีกครั้งด้วยพลังสะสม ในที่สุดลู่หยางก็เคลื่อนไหว เขายื่นฝ่ามือขวา ใช้กำลังบีบศีรษะของโจวหยุนอู๋ หยุดการโจมตีครั้งนี้ไว้อย่างเด็ดขาด!โจวหยุนอู๋มองลู่หยางด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ สิ่งที่รออยู่คือรอยยิ้มเบิกบาน… และลู่หยางที่อยู่ในขั้นทารกแรกกำเนิดกระดูกส่งเสียงลั่นกร๊อบแกร๊บ ในเวลาอันสั้นผ่านการหลอมกระดูกหนึ่งรอบ สมรรถนะร่างกายเทียบกับตอนก่อนหน้าราวฟ้ากับเหวจิตพลังวิญญาณรวมเป็นหนึ่ง ใช้ความสามารถไร้คู่แข่งที่สะสมมาเป็นตัวนำ ถักทอในตันเถียน เกิดพลังประหลาดแก่นทองอมตะแตกสลายอย่างสมบูรณ์ พลังวิเศษที่เต็มเปี่ยมระเบิดออกมา ไหลไปทั่วเส้นลมปราณทั้งร่าง เหนือลานฟ้าเกิดวงวนพลังวิเศษที่น่าหวาดกลัว ไหลพุ่งเข้าสู่ร่างของลู่หยาง เติมเต็มเส้นลมปราณที่ว่างเปล่า เติมเต็มให้ทารกที่กำลังเกิด
ในตันเถีย
