เชิญกลับ? เจียงหมิงจื่อ เจ้าเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า ข้าไม่ได้มาขอร้องเจ้า แต่มาบังคับเจ้าต่างหาก!” ผู้อาวุโสตระกูลต้อเจียงกล่าว“เจ้าจะทำอะไร!” ผู้อาวุโสตระกูลหงส์ตะโกนเสียงดัง“ทำอะไรงั้นหรือ?” หัวหน้าเผ่าเทาเที่ยหัวเราะเย็นชา ล้วงคำสั่งสีทองออกมาจากอก มีพลังเซียนหลั่งไหล เปล่งประกายแวววาว เป็นวัตถุชั้นเลิศที่สุดในหมู่วัตถุเซียน“เจ้าดูนี่สิ นี่คืออะไร!” หัวหน้าเผ่าเทาเที่ยกล่าวผู้อาวุโสตระกูลต้อเจียงใช้เลือดแท้กระตุ้นคำสั่ง บนคำสั่งมีรอยประทับของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าของต้อเจียงยุคโบราณ รวมถึงการโจมตีสุดกำลังของต้อเจียงยุคโบราณด้วย
หากไม่สามารถรับการโจมตีนี้ได้ ก็จะถูกประทับตราผู้รับใช้นายต้องยอมจำนนต่อต้อเจียงยุคโบราณ!หัวหน้าเผ่าเทาเที่ยยินยอมจำนนด้วยวิธีนี้“คำสั่งกึ่งเซียน!” เจียงหมิงจื่อมีการสืบทอดที่ต่อเนื่อง เขาจึงจำได้ทันทีว่านี่คืออะไร“เชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของบรรพบุรุษ!”ด้วยความระแวดระวัง เขาล้วงเอาของล ้าค่าออกมาจากอก เป็นป้ายหยกที่แกะสลักรูปหงส์อย่างเหมือนจริงหงส์ห้าสีตัวหนึ่งบินออกมาจากป้ายหยก ขนาดเท่าฝ่ามือ จุดไฟแท้ ส่งกระแสพลังอันน่าสะพรึงกลัว พลังที่แผ่ออกมาไม่ด้อยไปกว่าคำสั่งกึ่งเซียนแม้แต่น้อยพลังสองสายที่ไร้รูปร่างและเสียงปะทะกัน ราวกับปีศาจยิ่งใหญ่สองตัวข้ามเวลาสามแสนปีมาประลองกันโครม!คำสั่งกึ่งเซียนจู่ๆ ก็ลุกไหม้ เปลวไฟลุกโชน กลายเป็นสีหม่นดุจกระดาษไหม้ พลังของต้อเ
