ร่างของเขาไปปรากฏอยู่เบื้องหน้ากองซากปรักหักพังนั้นทันที
เขา ยื่นมือออกไปคว้าจับกลางอากาศ แรงดูดมหาศาลพลันก่อตัวขึ้นในฝ่ามือ
ครืนนน...
เศษอิฐเศษปูนและซากไม้ที่ทับถมกันอยู่ถูกพลังที่มองไม่เห็นแหวกออกเป็นทาง
ฟึ่บ!
วินาทีต่อมา ร่างที่โชกไปด้วยเลือดและฝุ่นโคลนก็ลอยละลิ่วออกมาจากซากตึก เข้ามาอยู่ในกำมือของเย่หนาน
เย่หนานหิ้วคอเสื้อของผู้อาวุโสขูที่อยู่ในสภาพปางตายขึ้นมา แสยะยิ้มเย็นเยียบผู้อาวุโสขูสินะ เป็นอย่างไรบ้าง ยังจะปากดีอยู่อีกไหม
จ… เจ้า… เจ้ากล้าฆ่านายน้อย… เจ้าไม่ตายดีแน่ สำนักเหมียวอินจะต้องพินาศ ตระกูลเฟิงไม่มีทางปล่อยเจ้าไว้แน่แม้ร่างกายจะบาดเจ็บสาหัสเจียนตาย แต่แววตาของผู้อาวุโสขูยังคงเต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย จ้องมองเย่หนานอย่างกินเลือดกินเนื้อ แฝงแววเย้ยหยันในที
เหรอ งั้นข้าจะนั่งรอพวกมันอยู่ที่นี่แหละ ส่วนเจ้า… ล่วงหน้าไปรอพวกมันในนรกก่อนก็แล้วกันเย่หนานกล่าวจบก็ออกแรงที่มือทันที
โพละ!
เสียงระเบิดดังสนั่น ศีรษะของผู้อาวุโสขูแหลกละเอียดคาเขมือของเย่หนานในพริบตา
ส่วนเฟิงหาน นายน้อยตระกูลเฟิงผู้นั้น ร่างกายได้แหลกสลายกลายเป็นเถ้าธุลีไปตั้งแต่ฝ่ามือที่สองของเย่หนานแล้ว
เชอะ
