!
เย่หนานปัดมือทำความสะอาด พลางแค่นเสียงหัวเราะใส่คำขู่ของคนตายอย่างไม่ยี่หระ
เมื่อเหตุการณ์สงบลง เหมียวฉางอันและเหล่าผู้อาวุโสสำนักเหมียวอินจึงค่อย ๆ เดินออกมาจากตำหนัก
สายตาที่พวกนางมองไปยังแผ่นหลังของเย่หนาน เต็มไปด้วยความยำเกรงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่าทวีคูณ
ท่านผู้อาวุโส… ท… ท่านไม่เป็นไรนะเจ้าคะเหมียวฉางอันไม่รู้จะหาบทสนทนาใดมาเริ่มคุย จึงได้แต่ถามคำถามสิ้นคิดออกไปแก้เก้อ สีหน้าเจือความกระดากอายเล็กน้อย
ไม่เป็นไร ข้าจะเป็นอะไรได้เย่หนานตอบอย่างสบายอารมณ์
หาที่พักให้ข้าหน่อยก็แล้วกัน ข้าคงยังไม่ไปไหนช่วงนี้ กะว่าจะรอต้อนรับคนตระกูลเฟิงที่จะมาหาเรื่องพวกเจ้า จัดการให้จบ ๆ แล้วค่อยไปเย่หนานลูบคางพลางวางแผน
ขอบพระคุณท่านผู้อาวุโสเจ้าค่ะ! เรื่องที่พักข้าน้อยได้จัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว เชิญท่านผู้อาวุโสทางนี้เจ้าค่ะเหมียวฉางอันได้ยินดังนั้นก็ดีใจจนเนื้อเต้น
นางกำลังกลัดกลุ้มว่าจะเอ่ยปากขอความช่วยเหลืออย่างไรดี นึกไม่ถึงว่าเย่หนานจะเป็นฝ่ายเสนอตัวช่วยเหลือเอง นี่ทำให้นางคลายความกังวลลงไปได้มากโข
ไม่นานนัก เหมียวฉางอันก็นำทางเย่หนานไปยังเรือนรับรองส่วนตัวที่เงียบสงบ
ทว่าเดินไปได้ไม่ไกล เย่หนานก็สังเกตเห็
