“ข้ำเพิ่งรู้สึกว่ำโลงศพนี้ไม่ถูกต้อง ขำดคนไปหนึ่งคน จิ่นไฉเหวยไปอยู่ที่ไหน?”ตระกูลฉงฉีใช้แซ่จิ่น จิ่นไฉเหวยก็คือฉงฉีน้อยที่เซียนอมตะกล่ำวถึงลู่หยำง: “……”ท ำไมประโยคนี้ฟังแล้วชวนสยองขนหนวกเพียงนี้?“เดี๋ยวก่อน มีคนมำแล้ว เจ้ำรีบเรียกพี่สำวและเจ้ำหนูตระกูลเมิ่งไปให้เร็ว” เซียนอมตะเตือน“ที่นี่ยังมีคนมำอีกหรือ?” ลู่หยำงสงสัย แต่รู้ว่ำเซียนอมตะไม่โกหกตน จึงรีบบอกศิษย์พี่คนที่สำม“ศิษย์พี่ พวกเรำรีบหลบเถอะ มีคนเข้ำสุสำน!”“เจ้ำรู้ได้อย่ำงไร?” ศิษย์พี่คนที่สำมงุนงง แม้แต่นำงยังไม่พบว่ำมีคน ลู่หยำงกลับรู้ได้อย่ำงไร?และท ำไมสุสำนถึงมีคน? มีฉงฉีตำยอีกหนึ่งตัวหรือ?ลู่หยำงสีหน้ำปกติ: “ศิษย์พี่ใหญ่ให้วัตถุวิเศษชิ้นหนึ่งแก่ข้ำก่อนออกเดินทำง มีควำมสำมำรถในกำรเตือนภัย ตอนนี้วัตถุวิเศษเตือนว่ำพวกเรำก ำลังตกอยู่ในอันตรำย แน่นอนว่ำต้องมีคนเข้ำมำ”
“ศิษย์พี่ใหญ่ช่ำงล ำเอียงเพียงนี้?” ศิษย์พี่คนที่สำมไม่สงสัย วัตถุวิเศษเช่นนี้เป็นสิ่งที่ศิษย์พี่ใหญ่มอบให้ได้ทั้งสำมรีบน ำของวำงคืนที่เดิม แอบกลับไปที่ห้องกลไกอย่ำงเงียบๆเพื่อป้องกันโจรปล้นสุสำนค้นพบกลไกในสุสำน ห้องกลไกมีคุณสมบัติป้องกันกำรสืบค้นด้วยจิต เหมำะแก่กำรซ่อนตัวอย่ำงยิ่งทั้งสำมเพิ่งซ่อนตัวเสร็จ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้ำจำกทำงเข้ำทำงเดิน“จำกเสียง มีปีศำจสองตัว หนึ่งในนั้นเป็นฉงฉีโตเต็มวัย อีกตัวดูเหมือน……ตระกูลต้อเจียง?”ศิษย์พี่คนที่สำมหูดีอย่ำงน่ำทึ่ง เพีย
