ั้นสร้างฐาน ช่างเป็นอัจฉริยะเหลือเกิน!โอกาสมีถึงหนึ่งในสิบ!แพะเฒ่าขนนุ่มละมุนเดินออกมาจากป่าเขา เมื่อเห็นเช่นนั้น สองเผ่าก็คุกเข่าลงพร้อมกัน แพะเฒ่าไม่สนใจเผ่าแมลงอ่อนแอ มองจ้องลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวมีเพียงผู้บำเพ็ญระดับเดียวกันจึงจะมีสิทธิ์พูดคุยกับมันมันกำลังบำเพ็ญอยู่ รู้สึกถึงคมกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวผ่านมาแล้วหายไปยังทางใต้ของอาณาเขตตน เห็นได้ชัดว่ามีผู้ทรงพลังขั้นสร้างฐานรุกล ้าอาณาเขตมันเช่นเดียวกับสัตว์วิเศษในป่าลึก สัตว์วิเศษในเขตปีศาจมีความรู้สึกเรื่องอาณาเขตรุนแรงกว่า การบุกเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญหากไม่มีคำอธิบาย อาจถือเป็นการประกาศสงคราม
ผู้ทรงพลังสามท่านตั้งตระหง่านบนผืนดิน เผ่าแมลงบนพื้นเงยมองสามผู้ทรงพลังที่ทั้งวิทยายุทธ์และร่างกายล้วนเหนือกว่าพวกเขามากมาย เกิดความเลื่อมใสยำเกรง“ฮึ”ลู่หยางแค่นเสียงเย็นชา“ข้านึกว่าเป็นการดำรงอยู่ที่ยิ่งใหญ่แล้ว ที่แท้เป็นเพียงสัตว์วิเศษขั้นสร้างฐานตัวหนึ่ง ข้าจะฆ่าหรือไม่ฆ่าเป็นอย่างไร?”คำพูดของลู่หยางแฝงคมกระบี่แม้แต่ในเสียงจมูก ทำเอาแพะเฒ่าสะดุ้ง“พลังกดข่มนี้…พวกท่านคือผู้ยิ่งใหญ่ขั้นแก่นทองคำ!”แพะเฒ่าร้องเสียงดัง คนอื่นอาจไม่รู้สึก แต่มันรู้สึกได้ชัดเจนถึงพลังกดข่มบนร่างของลู่หยาง พลังกดข่มลึกล ้าดั่งเหวดั่งห้วงทะเลไม่ใช่ขั้นสร้างฐานอย่างมันจะเทียบได้!และเมิ่งจิ่งโจวที่อยู่ข้างกายลู่หยาง พลังไม่ด้อยกว่าลู่หยางแม้แต่น้อย“อะไรนะ พวกเขา
