ยู่เสียงตีสร้างวัตถุวิเศษนั้นดังมาก ศิษย์ยอดเขาร้อยเซียนจะสร้างกำแพงกำบังเสียงรอบตัวก่อนจะเริ่มสร้าง ไม่ให้เสียงส่งออกไปรบกวนศิษย์อื่น“ฮึ่ก ในที่สุดก็เสร็จสักที” หลี่หาวเหรินถอนหายใจยาว หยิบวัตถุทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าอันเล็กใต้ค้อนใหญ่ขึ้นมา“นี่คือวัตถุวิเศษอะไรที่สร้างเหรอ?”ได้ยินเสียงลู่หยาง หลี่หาวเหรินเงยหน้าขึ้น เพิ่งจะพบว่าทั้งสองมาถึงแล้ว เมื่อครู่เขาจมอยู่ในการกวัดแกว่งค้อนใหญ่ ไม่ได้สังเกตสิ่งรอบข้าง“นี่น่ะหรือ? นี่ไม่ใช่วัตถุวิเศษอะไรหรอก นี่คือซาลาเปาอัด”
“นี่คือของดีจากโรงอาหารยอดเขาร้อยเซียนที่จัดให้ศิษย์ในสำนัก เอาซาลาเปา ยาลูกกลอนต้าฮ่วนตัน และยาลูกกลอนรวมพลังอัดเข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางหรือพลังวิเศษหมดสิ้นในการต่อสู้ แค่กินสักคำเดียว รับรองฟื้นคืนกำลังวังชาและพลังวิเศษ!”“วางไว้ที่หน้าอกยังเป็นโล่ป้องกันได้อีกต่างหาก ใช้ได้ดีกว่าแผ่นขนมปิ้งเมื่อก่อน”“อยากลองชิมสักชิ้นไหม? เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ เลย”ทั้งสองรีบส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วบอกจุดประสงค์ที่มาหลี่หาวเหรินแสดงสีหน้าลำบากใจ “ไปเขตปีศาจเหรอ? คงเป็นไปไม่ได้ อาจารย์บอกให้ข้าอยู่ฝึกตนในสำนักอย่างสงบ ไม่ได้บรรลุขั้นที่ท่านทั้งสองได้ ก็ยังไม่อาจออกนอกสำนัก”“ท่านไม่ได้อยู่ขั้นแก่นทองคำปลายแล้วหรือ?”“ข้าเพิ่งอยู่ในขั้นแก่นทองคำปลายได้สามเดือนนี่เอง แต่พวกท่านทั้งสองนั้นอยู่ขั้นนี้มาห้าเดือนแล้ว”ลู่หยางพยักหน้า