ู้อาวุโสใหญ่ ก็คนนี้แหละที่ให้สินบนพวกเรา นี่คือแหวนเก็บของที่เขาให้พวกเรา”ซวี่โหย่ว “…”
ผู้อาวุโสใหญ่ประดับรอยยิ้มเหมือนซวี่โหย่วบนใบหน้า ยิ้มถามว่า “น้องซวี่ พูดมาเถิด ให้สินบนศิษย์สำนักข้า ช่างเป็นเรื่องใหญ่ท่านเลือกจะให้ข้าแจ้งทางการจับท่าน หรือจะให้กักตัวไว้ในสำนักเวิ่นเต๋าสักหลายวัน?”ผู้อาวุโสใหญ่ในฐานะพี่ใหญ่ของศิษย์ทั้งเก้าแห่งสำนักเวิ่นเต๋าเจ้าตำหนักรับภารกิจ ดูแลการสืบข่าวทั้งปวงของสำนักเวิ่นเต๋า รู้จักผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างทั้งหมดในปัจจุบันนายใหญ่ตระกูลเมิ่ง ม้าแก่ ซวี่โหย่ว สามคนนี้เป็นพี่น้องร่วมคำสาบาน ตอนหนุ่มๆ ได้ท่องเที่ยวทั่วแผ่นดิน สัมพันธ์แน่นแฟ้นยิ่ง ภายหลังซวี่โหย่วได้เป็นผู้จัดการตระกูลเมิ่ง ม้าแก่ก็บางครั้งอยู่ที่ตระกูลเมิ่ง บางครั้งก็กลับบ้านเกิดที่ทะเลตะวันออก“ขออยู่ที่สำนักเวิ่นเต๋า” ซวี่โหย่วตัดสินใจอย่างรวดเร็วผู้อาวุโสใหญ่ไม่พูดสองคำ ล้วงโซ่ตรวนที่เตรียมไว้แล้ว เคร้ง!ครอบให้ซวี่โหย่ว“เฮ้ย ไม่ต้องรุนแรงขนาดนี้หรอกนะ”ผู้อาวุโสใหญ่หัวเราะเย็นชา “อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าท่านคิดอะไรคงคิดว่าเป็นผู้จัดการก็เหนื่อยนัก อาศัยโอกาสที่ถูกจับต้องการพักผ่อนที่สำนักเวิ่นเต๋าสักหลายวัน”“ข้าก็พูดตรงๆ ได้นะ ข้าจะร่วมมือ แต่ท่านกลับทำแบบนี้…หากไม่จับท่านจะจับใคร! ตามข้ามา!”
คิดจะเล่นลูกไม้ต่อหน้าเขา ไม่มีทางซวี่โหย่วหันมองม้าแก่อย่างสิ้นหวัง เห็นท่าทางสมใจของม้าแก่ขณะนั้นเมิ
