วี้จือช่างหวาดหวั่นนักคุณชายใหญ่กับลู่หยางออกไปทำภารกิจ สองคนร่วมมือกันครั้งแรก ก็แทรกซึมเข้าไปในลัทธิอมตะ ได้เป็นหัวหน้าสาขาลัทธิอมตะบอกว่าจะกลับสำนักได้แล้ว แต่ลู่หยางช่างโชคร้ายนัก เผลอเอ่ยนามจริงของเซียนอมตะออกมาข้าเห็นเซียนยุคโบราณปรากฏกาย แทบตายเพราะตกใจต่อมาข้าลากคุณชายใหญ่ไปแคว้นชิงร่วมงานฉลอง งานยังไม่ทันจบ กลับมีผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างจากแคว้นต้าอวี๋สองคน และผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติจากแคว้นต้าอวี๋อีกหนึ่งคนปรากฏตัว ดีที่อวี้จือได้ช่วยออกมือ
ต่อมาข้ามาที่แคว้นหวง ช่างร้ายยิ่ง ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติสามคน หนึ่งในนั้นคือฮ่องเต้แคว้นต้าอวี๋ วิญญาณของทั้งสามยังเป็นข้าที่ลากกลับไปแต่ละเรื่องนี้ ข้าอสูรมังกรแค่ขั้นรวมร่างจะรับมือไหวหรือ?หากตามบรรพบุรุษตระกูลเมิ่งมาที่นี่สิถึงจะเหมาะสม ให้เขาลากรถ ข้าไม่ลากแล้ว“หากท่านคิดว่าข้าสบาย เราสองคนสลับกันก็ได้นะ”อยากดูใช่ไหมว่าอะไรที่เรียกว่าผู้บำเพ็ญขั้นสูง อย่าคิดว่าเราสองเป็นขั้นรวมร่างแล้วจะยอดเยี่ยม หากไม่ใช่ระดับขั้นข้ามพิบัติขึ้นไป ก็ไม่กล้าติดตามคุณชายใหญ่ออกนอกประตูหรอกเห็นม้าแก่อ้าปากม้าเป็นรอยยิ้มที่ไม่น่าไว้ใจ ซวี่โหย่วสร่างเมาไปเกินครึ่ง ส่ายหน้าแน่วแน่ทันใดนั้น ม้าแก่ก็สงสัยถามว่า “ตอนท่านมาสำนักเวิ่นเต๋าได้ทำอะไรหรือ ถึงได้มีคนตามหาท่าน?”“ทำอะไรหรือ?” ซวี่โหย่วยังไม่ทันได้ตอบเห็นศิษย์ที่เฝ้าประตูสำนักชี้นำทางให้ผู้อาวุโสใหญ่“ผ
