องพวกเขาสี่คนจะไม่เท่าข้า แต่ก็เป็นผู้มีปัญญาเหนือคนทั่วไป แน่นอนว่าคงเดาอะไรได้บ้าง วางกลไกซ่อนไว้”“แต่ข้าที่จะตายก็ยังคงตาย กลไกซ่อนที่พวกเขาวางไว้น่าจะไม่เกี่ยวกับข้า แต่เป็นอะไรอื่น”“มีผลก็ดีแล้ว”แม้ตัวเองจะรู้ความลับมากมายของสี่เซียนยุคโบราณที่อาจทำให้ถูกพวกเขากำจัด เซียนฉี่หลินยังหลอกให้ตนกินดิน แต่ลู่หยางก็ยังหวังว่าสี่เซียนยุคโบราณจะมีชีวิตอยู่หลี่หาวเหรินอึ้งไปชั่วขณะ เมื่อครู่เขามองกระดานหมาก ทันใดนั้นก็ง่วงนอน ในความฝันเลือนรางเห็นสี่คนในดินแดนเซียน ทุกคนควบคุมพลังมหาศาล ไม่อาจเผชิญหน้าโดยตรงจากนั้นเขาก็ตื่น กะพริบตาปริบๆ“ฝันไปหรือ?”เขาพยายามนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในฝัน นึกว่าสี่คนในดินแดนลับเป็นใคร แต่ยิ่งนึก ความทรงจำยิ่งเลือนราง“เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น?”หลี่หาวเหรินขมวดคิ้ว เขารู้สึกว่าเมื่อครู่มีบางอย่างเกิดขึ้น แต่พิจารณาให้ดีแล้ว กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
ทุกคนออกจากดินแดนเซียน ไม่มีใครสังเกตเห็นร่างหนึ่งนั่งอยู่บนยอดเขา นิ่งเหมือนรูปสลัก ไม่ขยับเขยื้อน ร่างนั้นเงยหน้า มองหลายคนที่จากไปไกล แล้วลอยลงมา เข้าไปในดินแดนเซียนร่างนั้นพบว่าดินแดนเซียนยังเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงในดวงตามีความสงสัยเล็กน้อย“แปลกจัง เป็นความรู้สึกผิดหรือ? ทำไมรู้สึกว่าเมื่อครู่มีคนเห็นเงาประวัติศาสตร์ล่ะ?”ร่างนั้นส่ายหน้า ทิ้งความคิดนี้ไว้เบื้องหลังคงเป็นความรู้สึกผิด เป็นไปได้อย่างไรที่จะมี
