แล้ว! ร้านพันลี้หอมของเรามีอาหารเจรสเลิศนักล่ะ!”“ข้าไม่เอาอาหารเจ เอาเนื้อวัวซอสหนึ่งกิโลกรัม ขาหมูตุ๋นหนึ่งชิ้น และก๋วยเตี๋ยวเครื่องในแพะหนึ่งชาม”เซี่ยวเอ้อมองพระตรงหน้าด้วยความพิศวง คิดว่าตัวเองคงฟังผิด
เดี๋ยวนี้คนปลอมเป็นพระมีไม่น้อย แต่ดูจอมปลอมแบบนี้เป็นครั้งแรกแต่นั่นไม่ใช่ธุระของเขา ลูกค้าสั่งอะไร หน้าที่เขาคือเสิร์ฟให้ตรงตามสั่ง“เชิญท่านรออีกสักครู่”ไม่นานนัก จานเนื้อวัวซอส ขาหมูตุ๋น และชามก๋วยเตี๋ยวเครื่องในแพะถูกนำมาเสิร์ฟ พระซื่อฉันค่อยๆ ลิ้มรสอย่างสุขุม“คิดเงินเท่าไร?”“รวมทั้งสิ้นหกสิบหกอีแปะ”พระหนุ่มเช็ดปาก เอ่ยเสียงเรียบๆ “อาจารย์ข้ามักจะบอกข้าเสมอว่า ไม่มีการซื้อขาย ก็ไม่มีการฆ่า หากโลกนี้ไม่มีผู้ใดกินเนื้อ ก็จะไม่มีการฆ่าสัตว์ ร้านอาหารของพวกเจ้าก็จะขายแต่อาหารเจ ท่านอาจารย์มักสอนเสมอว่า อย่าไปร้านอาหารสั่งอาหารเนื้อสัตว์ เท่ากับส่งเสริมความชั่วร้าย”เซี่ยวเอ้อฟังแล้วงงงวย “ถ้าเช่นนั้น… ท่านต้องการ…”“การกินเนื้อแบบไม่จ่ายเงิน ไม่ถือเป็นการซื้อขาย เสมือนไม่ได้ส่งเสริมความชั่ว”……ประตูสำนักเวิ่นเต๋า
ศิษย์ยามสองคนกำลังหาวหวอดด้วยความเบื่อหน่าย พูดคุยถึงเรื่องเล่าล่าสุดที่ได้ยินมา“ระยะนี้ไม่มีใครมาขอแต่งงานกับศิษย์น้องลู่อีกแล้ว สงบสุขไปหลายวัน”“นั่นสิ ข้าไม่เคยเห็นคนมาเรียงแถวแบบนั้นมาก่อน ได้เห็นกับตาน่าตื่นตาจริงๆ”ร่างสูงโปร่งปรากฏขึ้น ประนมมือพลางเอ่ยเสียงดังกังวาน“ขอ