…”หากข้าจำไม่ผิด ท่านอาจารย์เราเองนั่นแหละที่เห็นแก่พี่น้องปลอมตัวเป็นท่านเต๋าปู้อวี่แล้วเที่ยวหว่านข่าวไปทั่วแคว้นหวง เที่ยวไปเล่านิทานให้คนฟังพระเจี๋ยซาคงได้ข่าวจากท่านอาจารย์ของเรานี่แหละกระมัง?
ช่างเถอะ ท่านอาจารย์ย่อมมีวาสนาของท่าน ไม่จำเป็นต้องให้ลูกศิษย์เป็นห่วง ถูกจับได้ก็แค่โดนซ้อม ไม่ถึงตาย“เชิญศิษย์น้องซื่อฉันเข้าสำนัก”ไต้ปู้ฟานรับรองซื่อฉันด้วยตนเอง หวังว่าการกระทำนี้จะสามารถทำให้พระเจี๋ยซาประทับใจ ลดความรุนแรงลงหากจับท่านอาจารย์ของเขาได้ทั้งสองผ่านเขตแดนของวิญญาณแม่น ้า เข้าสู่พื้นที่หลักของสำนักเวิ่นเต๋า ซื่อฉันเห็นความมีชีวิตชีวาของสำนักเวิ่นเต๋าแล้วตกตะลึงเมื่อเทียบกับวัดเสวียนคง สำนักเวิ่นเต๋าช่างคึกคักเกินไปมากนัก“ไม่ทราบว่าศิษย์น้องซื่อฉันรู้จักสำนักเรามากน้อยเพียงใด และต้องการเรียนรู้สิ่งใดในสำนักเรา?”“ตอนที่ท่านอาจารย์ยังพูดได้ ท่านเล่าเรื่องของสำนักท่านให้ข้าฟังมากมาย สำนักของท่านอุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรการบำเพ็ญมีวิชายุทธ์และเวทมนตร์นับไม่ถ้วน โดยเฉพาะหอคัมภีร์ มีวิชายุทธ์และเวทมนตร์นับไม่ถ้วน”“ข้าน้อยมีวิชาพิเศษสองตำราที่อยากเรียนรู้”“ศิษย์น้องว่ามาได้เลย”
“ได้ยินว่า ศิษย์ลู่หยางมีวิชาหมัดอรหันต์ ผู้ถูกหมัดจะร่วงผม ไม่ทราบว่าจะได้เรียนหรือไม่?”“เรื่องนี้…” ไต้ปู้ฟานแสดงสีหน้าลำบากใจ จะเรียนวิชาของใครก็ได้ แต่ต้องมาเรียกร้องวิชาของลู่หยาง ซึ่งมีเพียงคนเดียวในโ
