นออกจากซากไหม้ดำอย่างปลอดภัย ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้แต่เสื้อผ้ายังใหม่เอี่ยมไป๋หมิงอธิบายเบาๆ อีกครั้ง “เสื้อผ้าของพี่ใหญ่ล้วนทำจากใบไม้ที่งอกออกมาจากร่างกาย แล้วหลอมใบไม้เป็นเสื้อผ้า คนทั่วไปยากที่จะเห็นการเคลื่อนไหวนี้ ข้าเองก็รู้เพราะอาจารย์บอกเท่านั้น”ดวงตาเมิ่งจิ่งโจวเป็นประกาย หลินเสี่ยวโหย่วอยู่รุ่นเดียวกับไต้ปู้ฟาน ก็คือรุ่นเดียวกับศิษย์พี่ใหญ่ และที่นี่ก็ไม่ใช่สำนักเวิ่นเต๋า“พี่หลิน ท่านอายุ……”พูดยังไม่ทันจบ ลู่หยางก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว ใช้มือปิดปากเมิ่งจิ่งโจวจากด้านหลัง ดึงเขากลับมาเจ้าจะทำบ้าไม่ต้องลากพวกเราลงเหวไปด้วยทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่เข้าใจว่าทำไมลู่หยางถึงมีปฏิกิริยารุนแรงเช่นนี้แม้แต่หลินเสี่ยวโหย่วยังถามตรงๆ “น้องเมิ่งมีอะไรจะถามหรือ?”“ไม่มีๆ เมื่อกี้เขาละเมอไป” ลู่หยางตอบแทนเมิ่งจิ่งโจว
“พี่ใหญ่ เมื่อกี้ได้ยินว่าท่านเพิ่งฝึกวิชาอาคมได้สำเร็จ ทำไมยังต้องฝึกวิชาอาคมอีกล่ะ?”“ฮ่าๆ พี่ใหญ่ของเจ้านับเป็นอัจฉริยะเช่นไร มีความคิดใหม่ ฝึกวิชาอาคมใหม่ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ?”“แล้วครั้งนี้ท่านฝึก……”“ผสมผสานวิชาปลูกต้นไม้กับวิชาวาดวงล้อมขัง เพิ่มความแข็งแกร่งให้วิชาวาดวงล้อมขัง พูดให้เข้าใจยากหน่อย ดูข้าแสดงให้ดูสักรอบจะได้เข้าใจ”หลินเสี่ยวโหย่วหยิบเมล็ดพันธุ์ไม้หลายเมล็ด หมุนวนหว่านเมล็ด เมล็ดพันธุ์หยั่งรากทันทีที่ตกดิน เติบโตอย่างรวดเร็ว ล้อมหลินเสี่ยวโหย่ว
