น่ำเกรงขำม หนึ่งในผู้อำวุโสนั้นมือซ้ำยถือป้ำยผ้ำขนำดใหญ่ มือขวำถืออำวุธ ไม่รู้ว่ำเตรียมจะท ำอะไร“ยินดีต้อนรับสู่ส ำนักธำตุทั้งห้ำของพวกเรำ มำศึกษำดูงำนกันหรือ? ไม่ได้พำผู้อำวุโสมำด้วยหรือ?”ชิวจิ้นอันนับจ ำนวนดู มีแค่ห้ำคน ศิษย์ทั้งเก้ำแห่งส ำนักเวิ่นเต๋ำไม่มำแม้แต่คนเดียวเขำยังไม่ยอมละควำมพยำยำม ใช้จิตตรวจค้นบริเวณรอบข้ำงตรวจหำว่ำมีใครซ่อนตัวปกปิดพลังติดตำมมำหรือไม่“ไม่มี ผู้อำวุโสทั้งหลำยล้วนมีธุระ ไม่ได้มำด้วย” เมิ่งจิ่งโจวรำยงำนตำมจริงชิวจิ้นอันส่ำยหน้ำอย่ำงเสียดำย น่ำเสียดำยเหลือเกิน ท ำไมถึงไม่มีใครโง่พอที่จะมำเดินเข้ำกับดักนะ
ผู้อำวุโสทั้งห้ำที่อยู่ด้ำนหลังเปิดใช้วัตถุวิเศษทันที ปลำยวัตถุวิเศษของพวกเขำล้วนเปล่งประกำยแสง ท ำเอำเมิ่งจิ่งโจวตกใจใหญ่โชคดีที่พวกเขำไม่ได้หันวัตถุวิเศษมำทำงคน แต่กลับหันขึ้นฟ้ำแทนปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!ห้ำสำยโจมตีระเบิดออกบนฟำกฟ้ำ สวยงำมรำวกับดอกไม้ไฟที่บำนสะพรั่งในยำมรำตรีช่วงเทศกำลปีใหม่พร้อมกับเสียงกำรโจมตี ป้ำยผ้ำถูกกำงออก—— “ยินดีต้อนรับศิษย์ส ำนักเวิ่นเต๋ำมำศึกษำที่ส ำนักของเรำ”ส ำนักธำตุทั้งห้ำท ำงำนอย่ำงรอบคอบ เตรียมแผนไว้สองทำงหำกเป็นศิษย์ทั้งเก้ำแห่งส ำนักเวิ่นเต๋ำมำ ก็จะใช้วัตถุวิเศษทักทำยแล้วเหยียบย ่ำบนตัวศิษย์ทั้งเก้ำแห่งส ำนักเวิ่นเต๋ำพร้อมกำงป้ำยผ้ำปล่อยดอกไม้ไฟ หำกเป็นอวี้จือที่มำ ก็จะเปลี่ยนเป็นดอกไม้ไฟกับป้ำยผ้ำเท่ำนั้นแม้อวี้จือจ
