นลู่หยางค่อยๆ ส่ายหน้า มองหญิงซักผ้าด้วยสายตาสงสาร“เจ้าเคยอ่านกฎหมายอาญาแคว้นต้าเซี่ยไหม?”“กฎหมายอาญาแคว้นต้าเซี่ย?”ลู่หยางกระตุกมุมปากเป็นรอยยิ้ม ใช้พลังแก่นทองอมตะพลางกล่าว “กฎหมายอาญาแคว้นต้าเซี่ยกำหนดว่า ผู้เสียหายที่ยินยอมให้ผู้อื่นละเมิดผลประโยชน์เฉพาะตนได้ เช่น การจัดการทรัพย์สิน ทำให้บาดเจ็บเล็กน้อย บาดเจ็บสาหัส เป็นต้น แต่การทำให้เสียชีวิตด้วยความยินยอม ถือว่าไม่มีผล”“แน่นอนว่า ไม่ใช่ว่าการยินยอมให้เสียชีวิตทุกกรณีจะไม่มีผลการแข่งขันบนเวทีประลองแบบเอาเป็นเอาตายโดยไม่มีการข่มขู่ และอีกบางกรณี จะถือว่าความยินยอมมีผล แต่การกระทำของเจ้าไม่จัดอยู่ในกรณีพิเศษเหล่านั้น”“หากเจ้าเรียนรู้สักหน่อย รู้จักประวัติศาสตร์กฎหมายแคว้นต้าเซี่ย ก็คงรู้ว่า ในประวัติศาสตร์มีวัตถุวิเศษสายมารมากมายที่ใช้การ
ทำให้ความปรารถนาเป็นจริงเป็นเหยื่อล่อ ล่อลวงให้ผู้อื่นแลกด้วยชีวิต เพื่อบรรลุเป้าหมายในการกลั่นกรองวิญญาณ”“ตอนนั้นเสนาบดีกรมอาญาพบสถานการณ์นี้ จึงเพิ่มข้อนี้ในกฎหมายแคว้นต้าเซี่ย เพื่อป้องกันพวกเจ้าวัตถุวิเศษทำเรื่องเช่นนี้”ลู่หยางถอนหายใจ มองหญิงซักผ้าด้วยสายตาเหมือนดูคนไม่รู้กฎหมาย “ดูเหมือนการเผยแพร่ความรู้ทางกฎหมายยังไม่ทั่วถึงนัก”ตั้งแต่รู้ว่าอาจารย์ของตนมักถูกขังคุกบ่อยๆ ลู่หยางก็ใช้เวลาว่างศึกษากฎหมาย หวังว่าจะไม่เดินรอยเดียวกับอาจารย์ตอนนี้ดูเหมือนการเรียนกฎหมายก็มีประโยชน์คนทั่วไปที่เ