จนทุบขาเจ้าให้หัก แถมยังบอกว่าหากเจ้าสอบฐานะไม่ได้ ชั่วชีวิตอย่าหวังจะได้รับทรัพย์สินแม้แต่นิดเดียว! ข้าเคยได้ยินเพื่อนเจ้าพูด ตอนเจ้าซื้อเหล้าสนุกสนาน บอกว่าต้องฆ่าพ่อให้ได้!”“เจ้าติดสินบนเพื่อนข้า!”“เพื่อนเจ้าเห็นเงินตาโต”ซ่งเหลียนเอ๋อร์ตัวสั่นชี้ไปที่ศพคุณชายสกุลซ่ง “ทุกคนหยุดทะเลาะกันเถอะ พวกท่านดูสิ พ่อยังลืมตาอยู่ พ่อตายตาไม่หลับ”ทุกคนมองไปดู เป็นเช่นนั้นจริงๆ คุณชายสกุลซ่งเอียงหน้า ลืมตา จ้องมองโต๊ะน ้าชา
ซ่งฉี่บุตรชายคนที่สามมองตามสายตาคุณชายสกุลซ่ง เห็นแจกันกระเบื้องลายคราม“แจกันกระเบื้องลายคราม…กระเบื้องลายคราม…ลายคราม…พี่รองซ่งชิง! นี่เป็นเบาะแสที่พ่อทิ้งไว้ก่อนตาย! พี่รอง ท่านนี่แหละฆ่าพ่อ!”ซ่งชิงบุตรชายคนที่สองตาเขียว “เหลวไหล! แค่นี้จะสรุปว่าข้าฆ่าพ่อ?”“มือขวาของพ่อชี้นิ้วโป้งออกมา นี่ชัดเจนว่าส่อนัยถึงพี่ใหญ่!”“อีกอย่าง พูดถึงแรงจูงใจ ในที่นี้ใครไม่มี น้องสามเจ้าแค้นที่พ่อตัดเงินค่าขนม ทำให้เจ้าขายหน้าในหมู่เพื่อนฝูง หากเจ้าฆ่าพ่อได้รับมรดกส่วนหนึ่ง ก็ย่อมมีเงินแล้ว!”“ยังมีน้องสาว พ่อบังคับให้เจ้าตัดขาดกับเจ้าหนุ่มตระกูลโจว เจ้าไม่ยอมฟัง ยังแอบติดต่อกันลับๆ หากพ่อตาย ก็ไม่มีใครมาขัดขวางเจ้ากับเจ้าหนุ่มนั่นแต่งงานกัน!”ซ่งชิงชี้ความลับของทั้งสามคนทีละคน ทุกคนมีเหตุจูงใจเถาเหยาเยี่ยถามขึ้นมากะทันหัน “พวกท่านเห็นคุณชายสกุลซ่งครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?”“ข้าเห็นพ่อในสวนตอนท่อง