ตำรา หลังจากนั้นข้าก็เข้าห้องอ่านหนังสือ นั่นเป็นเรื่องเมื่อสองชั่วยามครึ่งที่ผ่านมา”
ซ่งฉี่บุตรชายคนที่สามอ ้าอึ้ง “หนึ่งชั่วยามก่อน ข้ามาที่ห้องหนังสือเอาเงินไป ตอนออกจากประตูพอดีเจอพ่อเดินเข้าห้องหนังสือท่านเทศนาข้าสักพัก”ซ่งเหลียนเอ๋อร์บอก “ครึ่งชั่วยามก่อน ข้าเอาชามาให้พ่อที่ห้องหนังสือ”ผู้ดูแลบ้านเสริมว่า “ตอนคุณหนูเอาชามา ข้าอยู่หน้าประตูพอดีหลังจากนั้นข้าก็ไม่ได้เห็นคุณท่านอีก”หลานถิงพยักหน้า “หากเป็นเช่นนั้น คุณชายสกุลซ่งสิ้นชีวิตยังไม่ถึงครึ่งชั่วยาม”“ครึ่งชั่วยามก่อน พวกท่านทำอะไรอยู่? ใครเป็นพยาน?”ซ่งเทียนบุตรชายคนโตรีบบอก “ตอนนั้นข้าอยู่ที่ร้านค้าตรวจบัญชี ทุกคนเป็นพยานได้”ซ่งชิงบุตรชายคนที่สองบอกเช่นกัน “ตอนนั้นข้าอยู่ในห้องอ่านหนังสือ แม้ไม่มีใครเห็น แต่ข้ามีนิสัยอ่านออกเสียง สาวใช้ที่เดินผ่านน่าจะได้ยิน”ซ่งฉี่บุตรชายคนที่สามเล่า “ข้ากำลังดื่มเหล้าและชมระบำกับเพื่อนในหอนางโลม โจวเอ้อร์จากตระกูลหวัง ผู้นำใหญ่ตระกูลคงและคนจากตระกูลซุนล้วนอยู่กับข้า แต่ตอนนั้นข้าดื่มมากไป หลับไปพอตื่นมาก็อยู่ที่บ้านแล้ว ไม่รู้ว่าใครส่งข้ากลับมา”
ซ่งเหลียนเอ๋อร์น ้าตาคลอ “หลังจากเอาชาให้พ่อ ข้าก็อยู่ในห้องตลอด จนพี่ใหญ่มาตามข้าจึงออกมา”“มีใครเป็นพยานไหม?”ซ่งเหลียนเอ๋อร์พูดเสียงเบาลงเรื่อยๆ “ไม่มี”เถาเหยาเยี่ยสังเกตเห็นความผิดปกติ “เดี๋ยวก่อน เจ้าบอกว่าเอาชาให้คุณชายสกุลซ่ง แล้วถ้วยชาอยู่
