งสุภาพ ไม่กล้าแสดงท่าทีขาดความเคารพแม้แต่น้อยผ่านการแนะนำจากซ่งเทียน ลู่หยางจึงรู้ว่าคุณชายสกุลซ่งชื่อเต็มๆ ว่าซ่งจิ่นจวี้ ซ่งเทียนเป็นบุตรชายคนโต ปัจจุบันคุณชายสกุลซ่งอายุมากแล้ว กิจการของตระกูลจึงอยู่ในความดูแลของซ่งเทียนเป็นหลัก เขาได้ยินเรื่องของลู่หยางจากเพื่อนที่เป็นผู้บำเพ็ญระหว่างทำการค้า ยืนยันว่าเรื่องที่เล่าขานในหนังสือนิทานเป็นเรื่องจริงทั้งหมดนอกจากซ่งเทียน คุณชายสกุลซ่งยังมีบุตรชายอีกสองคนและบุตรสาวหนึ่งคน บุตรชายคนที่สองชื่อซ่งชิง เป็นนักเรียน บุตรชาย
คนที่สามชื่อซ่งฉี่ เป็นคนไม่เอาไหน เป็นคุณชายเสเพลตัวอย่างคุณชายสกุลซ่งสุดทนไม่ไหว ส่วนบุตรสาวชื่อซ่งเหลียนเอ๋อร์ภรรยาของคุณชายสกุลซ่งล้มป่วยเสียชีวิตเมื่อห้าปีก่อน“ท่านเซียนทั้งสาม ท่านต้องช่วยตระกูลซ่งของพวกเราด้วย ภาพนั้นช่างน่าสยองนัก ข้านอนไม่หลับทั้งคืน ภาพวาดนั่นเป็นวิญญาณแน่ๆ ตระกูลซ่งเราย้ายบ้านมาสองครั้งแล้ว ทุกครั้งที่ย้ายภาพวาดนั่นก็ตามมาด้วย”ซ่งเทียนเห็นลู่หยางทั้งสามก็เหมือนเห็นผู้ช่วยเหลือ ความกังวลที่สะสมมาหลายวันพลันกระจ่างไปหมดสิ้นเขาเชิญลู่หยางทั้งสามไปนั่งที่ห้องโถงใหญ่ สั่งให้สาวใช้ชงชาและเรียกผู้ดูแลให้ไปตามคุณชายสกุลซ่งที่อยู่ในห้องหนังสือมาซ่งเทียนไปตามคนในครอบครัวมาเองช่วงนี้ตระกูลซ่งตกอยู่ในความหวาดกลัวเป็นเวลานาน มีศิษย์สำนักเซียนมาลงมือช่วย พวกเขาจึงวางใจได้เสียทีลู่หยางยกถ้วยชาขึ้น ไม่สนใจน
