่ยังคงดิ้นทุรนทุรำยไม่หยุด“ปล่อยให้เขำร้องไปก่อน รอคิดวิธีแก้ไขแล้วค่อยว่ำกัน”
“ได้”จะปล่อยไว้อย่ำงนี้ก็ไม่ได้ จะค้นจิตอำจำรย์หลวงก็ไม่ได้ เพรำะตอนนี้อำจำรย์หลวงก ำลังทุกข์ทรมำนด้วยเจ็ดภัยแปดทุกข์ จิตใจสับสนวุ่นวำย ค้นไม่ได้อะไรเลยหำกน ำไปหลอมเป็นวิญญำณวัตถุวิเศษโดยตรง อย่ำว่ำแต่ผู้อำวุโสที่ห้ำจะหลอมวัตถุวิเศษระดับกึ่งเซียนไม่ได้เลย แม้จะหลอมได้แต่ด้วยสภำพของอำจำรย์หลวง ก็คงหลอมได้แค่วัตถุวิเศษที่ติดค ำสำป ประสิทธิภำพย่อมลดลงอย่ำงมำก“ยอดเขำคุมขังมีพลังหยินมำกเกินไป อยู่นำนไม่ดี เจ้ำกลับไปก่อนเถอะ”อวี้จือพูดกับเซียนอมตะว่ำ “ท่ำนผู้อำวุโส ครั้งนี้ท่ำนท ำหน้ำที่เจ้ำส ำนักผู้รักษำกำรแทนได้ดีมำก ข้ำพอใจมำก”เซียนอมตะลูบจมูก รู้สึกลอยไปเลย “แค่ส ำนักเล็กๆ เท่ำนั้น ด้วยควำมสำมำรถของข้ำ กำรเป็นฮ่องเต้ก็ยังท ำได้ ดูให้ดี ข้ำจะไปจับผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติอีกสักกี่คน แล้วกลับมำเป็นผู้รักษำกำรแทนเจ้ำส ำนักต่อ”“ข้ำจะไปยังจุดนัดพบที่นักบวชขำวด ำบอกไว้สักครั้ง ตำมที่เขำว่ำ ยังมีผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติอีกคนที่อยู่ในภำวะหลับใหล อำจำรย์หลวงยังไม่ได้ปลุกเขำ แต่ที่ที่ผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติคนนั้นหลับใหล
อยู่นั้น มีเพียงอำจำรย์หลวงเท่ำนั้นที่รู้ ลองดูว่ำจะพบเบำะแสอะไรในจุดนัดพบบ้ำงหรือไม่”ศิษย์พี่ใหญ่ให้ทั้งสองคนไปก่อน เมื่อทั้งสองจำกไป นำงก็เรียกอำจำรย์ทวดที่ปรำบยอดเขำคุมขังออกมำ“อำจำรย์ทวด คนนี้คือ
