ย ไม่สามารถแตะต้องหญิงสาวได้ แต่สุดท้ายได้อาศัยพลังแผ่นดินช่วยคลายคำสาปศิษย์พี่ใหญ่พยักหน้า “นั่นก็เป็นอีกวิธีหนึ่ง”นางงอนิ้วก้อย อาจารย์หลวงที่กำลังกลิ้งทุรนทุรายบนพื้นก็ลอยขึ้นมากลิ้งในอากาศแทน“ข้าจะไปพระราชวังสักครั้ง เจ้ารออยู่ที่ยอดเขาคุมขังนี่แล้วกัน”เมื่อจะใช้พลังแผ่นดิน ย่อมต้องไปที่แหล่งกำเนิดของพลังแผ่นดินจึงจะสะดวกที่สุดศิษย์พี่ใหญ่ทิ้งคำพูดนี้ไว้ แล้วลุกขึ้นมุ่งหน้าไปยังพระราชวังนักโทษที่ถูกคุมขังบนยอดเขาคุมขังล้วนเป็นผู้ชั่วร้ายโหดเหี้ยมคนขี้ขลาดแค่ยืนอยู่ตรงนี้ขาก็สั่นไปหมดแล้วลู่หยางไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด ทั้งนักโทษใหม่และเก่าล้วนรู้จักเขาดีนักโทษใหม่ถูกเขาจับเข้ามา นักโทษเก่าก็เห็นเขาจับนักโทษใหม่มาหากพูดถึงความกลัว ควรเป็นนักโทษบนยอดเขาคุมขังที่กลัวลู่หยาง
บรรดานักโทษพากันซุบซิบ ระวังไม่ให้ลู่หยางได้ยินนักโทษเหลือเพียงวิญญาณ ทั้งพลังวิเศษและจิตถูกปิดผนึกหากต้องการพูดคุยโดยไม่ให้ลู่หยางรู้ พวกเขาจึงมีวิธีการของตัวเองคุกบนยอดเขาคุมขังทำมาจากแร่ที่ผ่านการหลอมอย่างพิถีพิถันออกแบบมาเพื่อปิดผนึกวิญญาณโดยเฉพาะ ไม่สามารถทำลายได้นักโทษจะพูดกับลูกกรงเหล็ก ใช้การสั่นสะเทือนของลูกกรงเหล็กส่งเสียงสื่อจิต แล้วใช้วิญญาณอันเฉียบไวรับรู้“พระเจ้า การต่อสู้เมื่อครู่เห็นไหม ผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งเซียนนะลงมือกับลู่หยาง แต่ลู่หยางไม่ได้ตอบโต้ แค่ล้มลงเท่านั้น”“ลู่หยางคนนี้ยากจะหยั่งถึง ด
