ำ เส้นหนึ่งเชื่อมโยงเซียนอมตะ อีกเส้นเชื่อมโยงอวี้จือโซ่ตรวนสัมผัสกับลู่หยำง พลันกระเด็นออก ตกลงบนร่ำงอำจำรย์หลวงอำจำรย์หลวงเห็นค ำสำปย้อนกลับอย่ำงชัดเจน เปล่งเสียงค ำรำมด้วยควำมไม่ยอมรับ “ไม่! ไม่!”สำยใยโชคชะตำบนตัวเด็กนี่มันอะไรกัน?
แค่สำยใยโชคชะตำสองเส้นเท่ำนั้น ถึงกับสกัดค ำสำปอันน่ำภำคภูมิใจของข้ำได้?!คนที่ตบหน้ำข้ำเป็นเซียน เซียนจะมีสำยใยโชคชะตำแน่นแฟ้นกับคนธรรมดำได้อย่ำงไร!และอีกคนที่ขัดขวำงกำรใช้วิชำ สำยใยโชคชะตำของนำงกับลู่หยำงก็สกัดกั้นค ำสำปได้!แค่อำศัยสำยใยโชคชะตำก็สกัดกั้นค ำสำปได้ แสดงว่ำอีกฝ่ำยก็ต้องเป็นเซียน!หญิงสำวทั้งสองที่งำมเกินจะบรรยำยเป็นเซียนทั้งคู่!นี่เป็นเรื่องตลกหรือ? ส ำนักเล็กๆ แห่งหนึ่ง จะมีเซียนถึงสองคนได้อย่ำงไร?อย่ำว่ำแต่ส ำนักเลย แม้แต่รำชวงศ์ต้ำอวี๋ก็ไม่มีส ำนักเวิ่นเต๋ำนี่เป็นที่แบบไหนกันแน่? ค ำว่ำ “ถ ้ำเสือเหวมังกร”ยังไม่พอจะบรรยำยควำมอันตรำยของที่นี่แม้แต่กำรโจมตีวังหลวงยังปลอดภัยกว่ำมำส ำนักเวิ่นเต๋ำอำจำรย์หลวงรู้สึกว่ำมีเปลวไฟลุกโชนในอก เผำไหม้จนต้องกลิ้งไปมำบนพื้น รำวกับมีลูกบอลน ้ำครอบศีรษะเขำไว้ ท ำให้เหมือนคนธรรมดำ ขำดอำกำศหำยใจค ำสำปย้อนกลับ ภัยจำกไฟ ภัยจำกน ้ำ ในบรรดำเจ็ดภัย
“เกิดอะไรขึ้น?”ลู่หยำงงุนงง อำจำรย์หลวงจ้องเขำอย่ำงดุร้ำย พึมพ ำอะไรยำวเหยียดที่เขำฟังไม่ทัน แล้วก็กลิ้งไปมำบนพื้น ร้องครวญครำงอย่ำงทรมำน“ค ำสำปย้อนกลับไง เมื่อกี้เ
