เมื่อเห็นสีหน้างุนงงของประมุข ลู่หยางยิ่งงงกว่า“เซียนอมตะชายไง ศรัทธาของพวกท่าน ชื่อปู่เย่าเหลียน”ประมุขขมวดคิ้ว “เซียนอมตะชายเป็นศรัทธาของพวกเรา แต่ฟังน ้าเสียงเจ้า เขาอยู่ที่นี่หรือ?”“แน่นอนสิ หลังจากที่พวกท่านลัทธิอมตะฟื้นชีพเซียนอมตะชายแล้ว เขามีแต่วิญญาณไม่มีร่าง ต้องหาร่างที่เหมาะสม ท่านจึงเกณฑ์ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานทั้งหมดของลัทธิอมตะมาประลองกัน ข้าชนะการประลอง ภายใต้การนำของท่าน ข้าได้พบกับเซียนอมตะชาย”“จากนั้นเซียนอมตะชายถูกซ้อมในพื้นที่จิตวิญญาณของข้าศิษย์พี่ใหญ่ก็ติดต่อราชสำนัก กวาดล้างลัทธิอมตะของพวกท่านทั้งหมด พวกท่านหลายคนถูกศิษย์พี่ใหญ่ดัดแปลงเป็นกระสือ”ยิ่งลู่หยางพูด ประมุขยิ่งขมวดคิ้วหนักขึ้น ลู่หยางคงไม่มีทางใช้เรื่องแบบนี้มาหลอกตน แสดงว่าเป็นความจำที่ผิดพลาด ไม่รู้ว่าเป็นความจำของตนเองหรือของเขาที่ผิดประมุขเรียกอาจารย์หลิว อาจารย์เกาและคนอื่นๆ มาตรวจสอบว่าเซียนอมตะชายปรากฏตัวขึ้นหรือไม่
ตั้งแต่อาจารย์ย่างเนื้อทั้งสอง จนถึงผีหญิงงามทั้งสาม ทุกคนปฏิเสธว่าเคยพบเซียนอมตะชาย“ในความทรงจำของข้า การเกณฑ์ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานทั้งหมดของลัทธิอมตะมาประลอง เป็นเพราะต้องการคัดเลือกคนเก่งหนุ่มสาว เพื่อเตรียมเป็นข้าราชการของลัทธิอมตะ เจ้าเองก็ชนะในการประลองนั้น ข้ากำลังจะมอบรางวัลให้เจ้า ราชสำนักก็พาคนบุกเข้ามา จับพวกเราลัทธิอมตะทั้งหมด หลังจากนั้นพวกเราก็ถูกท่านอวี้จือดัดแปลงเป็