นกระสือ มาลงโทษที่นี่”“ตลอดกระบวนการไม่มีเซียนอมตะชายเลย”“แล้วที่พวกท่านให้ข้าทำร้านย่างเนื้อให้ใหญ่โตแข็งแกร่ง เปิดสาขาในโลกภายนอก ทำร้านย่างเนื้อให้กระจายไปทั่วทวีป เป้าหมายนี้ไม่ใช่เซียนอมตะชายกำหนดให้พวกท่านหรือ?”ประมุขปฏิเสธอีกครั้ง “ไม่ใช่อย่างนั้น ข้าคิดว่าอยู่ที่นี่เฉื่อยชาไปวันๆ ทั้งชีวิตก็ไม่ดี สู้หาเป้าหมายดีกว่า ก็เลยขอให้สหายลู่หยางช่วยเหลือ นำร้านย่างเนื้อออกไป ลู่หยางสหายจึงไปหาลัทธิจิ่วอิ่ว ให้พวกเขาช่วยเปิดสาขา”ลู่หยางนึกถึงหลักฐานอีกอย่างที่พิสูจน์ว่าเซียนอมตะชายเคยมีตัวตน “แล้วรูปปั้นเซียนอมตะชายของพวกท่านล่ะ? แต่ก่อนรูปปั้นเซียนอมตะชายของพวกท่านพร่าเลือนมาก แยกไม่ออกแม้แต่ชายหญิง หลังจากเซียนอมตะชายปรากฏตัว พวกท่านเปลี่ยนรูปปั้น
ทั้งหมดเป็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเซียนอมตะชาย ในมือรูปปั้นยังถือ‘กฎหมายอาญา’ อีกด้วย”“ไม่ใช่อย่างนั้น วันหนึ่งข้าเข้าภวังค์ฝึกฝน ในห้วงฝันเห็นเซียนอมตะชายเดินเข้าหา ในมือถือ ‘กฎหมายอาญา’ เขายิ้มอย่างอ่อนโยนบอกข้าว่า ข้าทำได้ดี พวกเราทุกคนทำได้ดี อีกสองสามวันเขาจะปรากฏตัวจริงๆ เมื่อตื่นขึ้นมา ข้าตระหนักว่านี่คือเซียนเข้าฝันเป็นโชคเซียน จึงเปลี่ยนรูปปั้น”“แต่ยังไม่ทันถึงวันนั้น ก็ถูกพวกท่านสำนักเวิ่นเต๋าและราชสำนักกวาดล้างลัทธิอมตะของพวกเราแล้ว”เซียนอมตะชายมักปรากฏตัวที่ร้านย่างเนื้อ คนทั้งตลาดรู้จักเขาแต่พวกเขาไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเซีย
