่านผู้อาวุโส พวกท่านตัดสินใจเรื่องเทาเที่ยแล้วหรือยัง?” ลู่หยางถามป้าเยี่ยนก่อนออกจากกล่องสมบัติตอนนั้นเขามีสถานะเป็นรองประมุขลู่ ไม่สะดวกที่จะสนใจสถานการณ์ของขงฮ่าว
“ขงฮ่าวเด็กคนนี้บอกว่าจะผนึกเทาเที่ยโบราณต่อไป ต้องการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ เขาเชื่อว่าสุดท้ายจะเปลี่ยนความคิดเทาเที่ยได้แล้วจะเป็นเพื่อนกัน”“ก็ได้ ถือว่าเป็นทางเลือกหนึ่ง” ลู่หยางรู้สึกกังวลเกี่ยวกับขงฮ่าวอยู่บ้างเทาเที่ยโบราณสู้เซียนอมตะไม่ได้ เซียนอมตะนั้นสวยและมีจิตใจดี เป็นที่รักของทุกคน ไร้พิษสงต่อตัวเอง จะไม่ทำร้ายตัวเอง ส่วนเทาเที่ยโบราณมันเป็นมารเฒ่า ใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่จะวางแผนเล่นงานขงฮ่าวแต่นี่เป็นการตัดสินใจของขงฮ่าวเอง เขาไม่ควรแทรกแซงศิษย์พี่ใหญ่จับนักบวชขาวดำและลู่หยางออกจากกล่องสมบัติ“พูดถึงอาจารย์หลวง ท่านไปที่ไหนกัน?”เมื่อออกจากกล่องสมบัติ ลู่หยางนึกขึ้นได้ว่าอาจารย์หลวงไม่ได้ปรากฏตัวเลยตั้งแต่ต้นจนจบ ศิษย์พี่ใหญ่ก็หาไม่พบเขาคิดว่าจะมีเรื่องในช่วงท้ายงานเฉลิมฉลอง จึงระแวดระวังอยู่นาน แต่ก็ไม่มีเหตุการณ์ใดๆ“แปลกจัง หรือว่าเขาคงรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง จึงหนีไปก่อน?” ลู่หยางคิด อาจารย์หลวงคนนี้ช่างเอาตัวรอดจริงๆ
“เอ๊ะ? มาถึงร้านย่างเนื้อแล้วหรือ?” ลู่หยางเงยหน้าขึ้น พอดีมาถึงร้านย่างเนื้อ อาจารย์หลิวและอาจารย์เกากำลังเก็บเตาย่างพวกอู๋วู่ อู๋ลู่ อู๋ชี่ สามผีสาวน้อยกำลังเก็บชามตะเกียบ ประมุขกวาดพื้น
