ถูพื้น เป็นภาพของร้านที่เลิกกิจการยังอยากกินอะไรสักหน่อย เห็นพวกเขาเป็นแบบนี้ก็ไม่อยากให้เปิดร้านใหม่“ลู่หยางมาแล้ว เชิญเข้ามา” ประมุขเชิญลู่หยางเข้าไปอย่างกระตือรือร้นในสำนักเวิ่นเต๋า ลู่หยางคือที่พึ่งของพวกเขาพูดแล้วเราทำไมถึงกระตือรือร้นกับลู่หยางขนาดนี้ เป็นเพราะเขาเป็นน้องเล็กของอวี้จือหรือ? รู้สึกว่ามีเหตุผลอื่นอยู่ใครกำชับให้เราสุภาพกับลู่หยาง ต้องสุภาพยิ่งกว่าเขาอีกมีใครบอกเราแบบนี้?เมื่อเห็นประมุขเหม่อลอย ลู่หยางสงสัย “มีอะไรหรือ?”ประมุขได้สติ ตระหนักว่าเสียมารยาท “โอ้ ไม่มีอะไร เชิญนั่ง”ลู่หยางมองไปรอบๆ รู้สึกว่ามีคนหายไป “เซียนอมตะชายหายไปไหน ที่ฟาร์มเลี้ยงสัตว์หรือ?”“ใคร?”
