่ของหมิงไท่ จึงตระหนักว่านี่คือคู่ปรับที่แข็งแกร่ง“ขั้นแก่นทองคำตอนต้นมีวิชากระบี่ถึงเพียงนี้ แทบเทียบเท่าโจรเฒ่าปู้อวี่ได้” ปรมาจารย์รอบรู้ของวงการบำเพ็ญแสดงความประหลาดใจ ดินแดนกลางไม่มีอัจฉริยะวิถีกระบี่ที่เทียบเคียงโจรเฒ่าปู้อวี่ได้มานานแล้ว“จวงเสวียนผู้นี้ก็ไม่ธรรมดา ตั้งแต่แรกถึงบัดนี้ไม่เคยแสดงพลังเต็มที่” ปรมาจารย์รอบรู้อีกคนพยักหน้า สมกับเป็นการแย่งชิงยุคทอง เพียงการแข่งขันกลุ่มแรกๆ ก็ทำให้คนต้องตะลึง มาถึงกลุ่มขั้นแก่นทองคำตอนต้น อัจฉริยะแต่ละสาขายิ่งเปล่งประกายเจิดจ้า“จะเป็นการประมือที่ดุเดือดแน่” ผู้บำเพ็ญร่างสูงกล่าวอย่างช้าๆดวงตาเย็นเยียบดุจน ้าแข็งเขาแพ้ให้หมิงไท่ในยกแรก และศึกษาวิธีต่อสู้ของจวงเสวียนมาแล้ว หากสองคนนี้เจอกัน คงเกิดประกายแห่งความเข้มข้น“น่าเสียดายวิชากระดองเต่าของข้า ไม่ได้มีโอกาสใช้!”บนเวทีประลอง แผ่นหยกร่วงจากลำคอของจวงเสวียนประกายกระบี่สีเขียวมรกตเมื่อครู่ไม่เพียงทิ้งรอยกระบี่ตื้นๆ บนลำคอจวงเสวียน แต่ยังตัดขาดเชือกผูกแผ่นหยกด้วย
จวงเสวียนโน้มตัว หยิบแผ่นหยกอย่างมีพิธีรีตอง เสียงต ่าแหบแห้ง ไม่เหลือท่าทีง่วงงุนอีกต่อไป“ท่านหมิงไท่ ในที่สุดท่านจริงจังแล้วหรือ?” หมิงไท่จ้องจวงเสวียนด้วยสายตาแวววาว พร้อมรบยิ่งนักจวงเสวียนไม่ตอบ พูดกับตัวเองราวกับพูดกับหมิงไท่“แผ่นหยกนี้มีความหมายนัก เป็นสิ่งที่อาจารย์มอบให้ก่อนสิ้นลมอาจารย์เล่าว่าข้าเป็นเด็กกำพร้า เมื่อ