หลังเข้าถึงใจกลางสำนักเวิ่นเต๋า อาจารย์หลวงปลดการพรางตัวในสถานที่ที่มีผู้บำเพ็ญมากมายเช่นนี้ แม้มองไม่เห็นพวกเขา ก็อาจชนกันได้ การซ่อนตัวต่อไปกลับเป็นผลเสียกับพวกเขาเองระหว่างทางอาจารย์หลวงเห็นผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติหลายคน ใจคิดว่าโชคดีที่พามาเพียงพอ ไม่อย่างนั้นเพียงเขาคนเดียว คงไม่ง่ายนักที่จะทำลายสำนักเวิ่นเต๋า“ท่าน จะลงมือเมื่อใด?” นักบวชขาวดำส่งเสียงสื่อจิตถามเบาๆ“ไม่ต้องรีบ งานเฉลิมฉลองเพิ่งเริ่ม ยามนี้สำนักเวิ่นเต๋าระแวดระวังที่สุด สำรวจให้รอบคอบก่อน ดูว่ามีผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างขั้นข้ามพิบัติมาร่วมงานนี้กี่คน คำนวณความแตกต่างกำลังรบสองฝ่าย แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะลงมือเมื่อไร อย่างไร”
“ตามมาตรฐานของสำนักเซียน สำนักใดๆ ย่อมมีอย่างน้อยหนึ่งผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ หนึ่งวิธีการที่เทียบเท่าผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติสำนักเวิ่นเต๋าคงไม่อาจทุ่มกำลังทั้งหมดในงานเฉลิมฉลองครั้งนี้ คลังทรัพย์สินและที่สำคัญอื่นๆ ย่อมต้องมีคนเฝ้าไว้”“วิญญาณแม่น ้าเมื่อครู่คงเป็นวิธีการที่เทียบเท่าผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ ส่วนผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติตัวจริงของสำนักเวิ่นเต๋าน่าจะอยู่ที่อื่น เมื่อถึงเวลาลงมือให้รวดเร็ว ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติของสำนักเวิ่นเต๋าจะตั้งตัวไม่ทัน แม้จะรีบมา ก็สายเกินไป”เตง——เตง——เตง——เสียงระฆังดังก้องทั่วสำนักเวิ่นเต๋า ทั้งหมดสิบสองเสียงหมายความว่างานเฉลิมฉลองเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการทุกคนเ