ระใดอีกแล้ว“ใช้เสร็จแล้ว”“หากเป็นเช่นนั้น ขออนุญาตยืมใช้สักหน่อยได้หรือไม่?”ด้วยกล่องบีบแสงในมือ ช่างเหมาะที่จะจับผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างและขั้นข้ามพิบัติที่แปลกหน้าพวกนั้น“เรื่องนี้…”หลัวหงเซียแสดงสีหน้าลำบากใจ แม้ว่ากล่องบีบแสงจะเป็นสมบัติล ้าค่าของสำนักวังเซียนเยว่กุย แต่การยืมสมบัติล ้าค่าระหว่างห้าสำนักเซียนใหญ่เป็นเรื่องปกติ จึงไม่สามารถใช้ข้ออ้างนี้ปฏิเสธได้หลัวหงเซียยังรู้สึกไม่สบายใจ พวกเขาอยู่ในอาณาเขตของสำนักเวิ่นเต๋า แล้วกักขังผู้ทรงพลังที่มาร่วมงานไว้ในกล่อง หากข่าวนี้แพร่ออกไป สำนักเวิ่นเต๋าจะเสียหน้าอีกทั้งอวี้จืออยู่ตรงนี้ ตอนนี้ปล่อยคนออกมาก็ไม่ทันแล้ว
นางนึกเหตุผลปฏิเสธไม่ออก จึงจำใจให้ยืมกล่องไป“ที่นี่ขอขอบคุณประมุขหลัว” อวี้จือคำนับ โบกนิ้วเบาๆ กล่องก็ลอยขึ้นจากพื้น“น้องเล็ก ไปกันเถอะ”ได้ยินศิษย์พี่ใหญ่เรียก ลู่หยางก็โล่งอก รีบกล่าวลาหญิงสาวทั้งสอง วิ่งตามอย่างเร่งรีบ……นักพรตจันทราแห่งวังพยับแดดกำลังนั่งยองๆ อยู่หน้าร้านค้าแห่งหนึ่ง ครุ่นคิดอย่างมีเหตุผลขณะมองสินค้าที่วางขายเขาได้รับคำสั่งจากอาจารย์หลวง ให้มาสำรวจงานเฉลิมฉลองไม่คิดว่าจะได้พบของแถม“สนใจอันนี้หรือ?” เจ้าของร้านเป็นชายชรา ดูเหมือนชาวนาที่ทำไร่ไถนา ยิ้มแล้วดูเรียบง่าย หยิบหนังสือเล่มหนึ่งบนแผงขึ้นมา“หนังสือเก่าเล่มนี้ ข้าเจอในดินแดนลับแห่งหนึ่ง ข้างในบันทึกเรื่องราวของผู้ที่เรียกว่าราชาแห่งสวรรค์สมุนไพ
