เวลาหนึ่งเดือนครึ่งผ่านไปในพริบตา ในช่วงเวลานี้ดินแดนกลางคึกคักเป็นพิเศษ การแข่งขันระดับเมือง ระดับแคว้น อัจฉริยะทั้งหมดของราชวงศ์ต้าเซี่ยต่างรวมตัวกันบนเวทีประลอง ประลองกันเป็นคู่ๆเกิดผลลัพธ์สะเทือนวงการบ่อยครั้ง ผู้บำเพ็ญมากมายที่ไม่มีชื่อเสียงก้าวขึ้นมาอย่างฉับพลัน ทำให้ผู้ที่รู้จักพวกเขาต้องตะลึงงันแม้แต่ศิษย์ที่สำนักอันดับหนึ่งปลูกฝังอย่างทุ่มเท และหวังผลอย่างมาก ก็ยังมีบางคนพ่ายแพ้ต่อผู้บำเพ็ญน้อยที่ไม่มีใครรู้จักในไม่ช้า ก็มาถึงวันที่สำนักเวิ่นเต๋าจัดงานเฉลิมฉลอง……ในช่วงเดือนครึ่งนี้ เซียนอมตะทำตัวอยู่เหนือกฎเกณฑ์ในสำนักเวิ่นเต๋า ลู่หยางช่วยอำนวยความสะดวกในการก่อกรรมทำเข็ญทั้งสองสมคบคิดกันอย่างลงตัวณ ถ ้าพักบนยอดเขาเทียน ลู่หยางสองคนนั่งอยู่ในถ ้าพัก คนหนึ่งตรวจเอกสารราชการ อีกคนหลับอยู่ ทั้งสองคนต่างยุ่งมาก“อดทนอีกนิด ผ่านงานเฉลิมฉลองนี้ก็จบแล้ว!” ลู่หยางพลางตรวจเอกสารราชการไปพลางให้กำลังใจตัวเอง ใกล้ถึงงานเฉลิม
ฉลอง สิ่งที่อยู่ในมือเขาคือรายชื่ออัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่โดดเด่นมาจากแคว้นต่างๆ รวมถึงผู้แทนจากกลุ่มอำนาจต่างๆ ที่จะมาร่วมงานตอนนี้เขาใช้ร่างแยกจากวิชาปลูกต้นไม้ ส่วนคนที่กำลังนอนหลับอยู่คือเซียนอมตะที่ยึดครองร่างลู่หยางสำเร็จแล้ว“ท่านเซียน ท่านแน่ใจหรือว่ากำลังช่วยข้าบำเพ็ญเซียน?”อาจเป็นเพราะเซียนอมตะรู้สึกผิด คิดว่าการยึดครองร่างลู่หยางบ่อยๆ นั้นไม่ดี มักจะแย่งเวลาบำ
