มีความสามารถ เจ้าก็ลองดูเองสิ!” หลัวหงเซียโกรธจัด
“ลองก็ลอง!” หยางติ่งไม่เชื่อหูตัวเอง หลัวหงเซียอาจมีนิสัยชอบประมาท แต่เขาไม่มี
อีกอย่าง ลวดลายแห่งสงครามยิ่งใช้ยิ่งชำนาญ ตอนนี้เขาใช้ลวดลายขั้นแก่นทองคำ ทั้งการเปลี่ยนแปลงท่าทาง การรับมือศัตรู พลังโจมตี ยังแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกฝนกระบี่เสียอีก!
กล่องบีบแสงยิงลำแสงออกมา ห่อหุ้มหยางติ่งเอาไว้ หยางติ่งรู้วิธีใช้กล่องบีบแสงดี จึงไม่ขัดขืน เข้าสู่กล่องอย่างราบรื่น ถูกลดระดับลงเป็นขั้นแก่นทองคำ
“ท่านหยางคงจะเอาชนะได้” ฮ่องเต้พยักหน้า ต่างกับสำนักวังเซียนเยว่กุยที่ซ่อนตัวครึ่งหลบโลก ศิษย์สำนักเจี้ยนอวี่มักออกไปลงโทษคนชั่ว ยกย่องคนดีอยู่เป็นนิจ ผ่านการต่อสู้เล็กใหญ่มาไม่รู้กี่ครั้ง ประสบการณ์สนามรบยังสูงกว่าหลัวหงเซียอีกระดับ
ยิ่งรวมกับวิธีฝึกฝนลวดลายแห่งสงครามอันเป็นเอกลักษณ์ ยิ่งหยางติ่งถูกกดระดับลงต่ำเท่าไร พลังต่อสู้ของเขากลับยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น
“ก็น่าจะเป็นเช่นนั้น” ชิวจิ้นอันยังเชื่อมั่นในตัวหยางติ่งอย่างมาก ลู่หยางจะแข็งแกร่งเพียงใดก็ไม่น่าจะชนะหยางติ่งได้
ในที่นี้ มีเพียงพระเจี๋ยซาและศิษย์พี่ใหญ่ที่เงียบไม่พูดไม่จา
เฮ้ออออ—–
กล่องวิเศษสั่นไหวเล็กน้อย หยางติ่งกระเด็นออกมา ควบคุมจุดศูนย์ถ่วงไม่ทัน หัวฟาดพื้นเต็มแรง
“เวรเอ้ย! นี่มันวิธีต่อสู้แบบไหนกัน!”
หยางติ่งสบถออกมา แค้นใจยิ่งนัก ทั้งชีวิตเขาไม่เคยต่อสู้อย่างอึดอัดถึงเพียงนี้ อีกฝ่ายร
