ข่าวมาอย่างกะทันหัน ผู้ใต้บังคับบัญชาไม่อาจสืบข่าวเพิ่มเติม ได้มากนัก
“พระอาจารย์พั่วเซียวถูกเจ้าสานักเวิ่นเต๋า ท่านเต๋าปู้ อวี่พบตัว”
“ท่านเต๋าปู้ อวี่หรือ?”
ในฐานะประมุขหนึ่งในห้าสานักใหญ่ อาจารย์หลวงเคยให้ความ สนใจท่านเต๋าปู้ อวี่ ผู้นี้มีการกระทาที่คาดเดาได้ยาก เขาไม่เคยหยั่ง ถึงเจตนาของผู้นี้ได้ เป็ นผู้บาเพ็ญที่น่าปวดหัว
“อาจารย์หลวง?” ผู้ใต้บังคับบัญชาเห็นอาจารย์หลวงพึมพ าใน ปาก จึงหยุดชะงัก
“ไม่มีอะไร เจ้าพูดต่อไป”
“ไม่ทราบท่านเต๋าปู้ อวี่ใช ้วิธีใด แต่เขาค้นพบความผิดปกติใน เมืองติงซิน และเข้าไปในเมืองเพียงลาพัง ด้วยเหตุที่ท่านเต๋าปู้ อวี่อยู่ เพียงขั้นรวมร่าง พระอาจารย์พั่วเซียวจึงไม่ได้ใส่ใจนัก หลายวัน ติดต่อกัน ท่านเต๋าปู้ อวี่เพียงแค่เล่าเรื่องในโรงน้าชา ไม่มีการ เคลื่อนไหวอื่นใด”
“แต่ไม่รู ้เกิดอะไรขึ้น มีนกกระดาษบินทะลุกฎสวรรค์ที่พระ อาจารย์พั่วเซียววางไว้ ทาให้กฎสวรรค์เกิดช่องโหว่ ซึ่งเปิดโอกาสให้ ท่านเต๋าปู้ อวี่”
