วเซียวปรากฏร่างพระโพธิสัตว์สามเศียรหกกร บ้างถือกลอง บ้างถือหอคอย บ้างถือไม้บรรทัด…ท่านเต๋าปู้อวี่และพระอาจารย์พั่วเซียวต่อสู้กันดุเดือด ไปจนถึงขั้นมืดฟ้ามัวดิน ดวงตะวันและดวงจันทร์สลับที่ มิติแตกสลายแล้วกลับมารวมกันใหม่พระอาจารย์พั่วเซียวยิ่งสู้ยิ่งตกตะลึง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพบผู้บ าเพ็ญขั้นรวมร่างที่สามารถต่อกรกับเขาได้!พรวด——แต่น่าเสียดายที่ท่านเต๋าปู้อวี่ไม่อาจคงสภาพนี้ได้นาน หลังจากสู้กันชั่วครู่ สุดท้ายพระอาจารย์พั่วเซียวก็ฉกฉวยโอกาสได้ ร่างพระโพธิสัตว์แทงทะลุจุดอ่อนของท่านเต๋าปู้อวี่ พลังวิเศษของเขาเสื่อมถอยอย่างรวดเร็ว“สามารถบีบคั้นข้าถึงขนาดนี้ เจ้าน่าภาคภูมิใจได้แล้ว ตายซะ!”ร่างพระโพธิสัตว์ใช้ทั้งหกกรโจมตีพร้อมกัน แสนจะน่าสะพรึงกลัวอ านาจไร้ใดต้าน!
“กล้าท าร้ายผู้บ าเพ็ญแคว้นต้าเซี่ย!”เสียงค ารามดังขึ้นจากแดนไกล แต่เพียงเสียงค ารามเดียว ก็บังคับให้พระอาจารย์พั่วเซียวหยุดการเคลื่อนไหว!ท่านเต๋าปู้อวี่พ่นเลือดสด แต่เมื่อเห็นผู้มาเยือน กลับหัวเราะออกมา“มาช้าไปแล้ว! หากพวกเจ้ามาช้ากว่านี้ ข้าคงได้ทะลวงขั้นข้ามพิบัติแล้ว!”“เจ้าเป็นใคร!” พระอาจารย์พั่วเซียวจ้องมองผู้มาใหม่อย่างเย็นชา ผู้มาใหม่เพียงร้องตะโกนครั้งเดียวก็สยบการกระท าของเขา แสดงว่ามีวิทยายุทธ์สูงกว่าเขา!“องครักษ์ลั่วสุ่ย เจ้าเก้าวัง เฉินเถา”
