เมื่อเห็นวิชาอมตะยืนยงในมือลู่หยาง ศิษย์พี่ใหญ่ก็เข้าใจ
“ศิษย์พี่ใหญ่ หาวิธียืดอายุขัยได้แล้วหรือ?”
ศิษย์พี่ใหญ่ส่ายหน้า “มีเพียงเบาะแสเกี่ยวกับรากฐานฟ้าดินที่
เซียนน้อยให้มาที่มีความเป็นไปได้ วิธีของบรรดาผู้อาวุโสนั้นกลับมี
บางอย่าง…”
ศิษย์พี่ใหญ่ไม่ได้พูดอะไรต่อ ตามความเข้าใจแบบตายตัวที่มีต่อ
บรรดาผู้อาวุโส ลู่หยางพอจะจินตนาการได้ว่าวิธีของผู้อาวุโสเป็น
อย่างไร
บางทีอาจมีวิธีเช่น “เปลี่ยนฮ่องเต้ให้เป็นซากศพมีชีวิต แล้วแสร้ง
ทำเป็นว่ายังมีชีวิตอยู่” ก็ได้
“เด็กอวี้ เจ้ายังจำได้ไหมว่าข้าเพิ่งจับวิญญาณขั้นข้ามพิบัติได้
สามดวง!” เซียนอมตะเห็นศิษย์พี่ใหญ่แล้วนึกอะไรขึ้นได้ จึงออกมา
จากร่างของลู่หยาง
“แน่นอน วิญญาณที่ท่านผู้อาวุโสเซียนจับได้นั้นมีประโยชน์
มาก”
“ถ้าเช่นนั้นเรื่องการแลกแต้มสะสมให้ข้าล่ะ?”
“แน่นอน”
“แล้วแต้มสะสมของข้าแลกบัตรประสบการณ์เจ้าสำนักหนึ่งวัน
ได้กี่ฉบับ?” เซียนอมตะไม่ปิดบังความคิดในใจแม้แต่น้อย
