“ไม่ ทางการบอกว่าพวกเราผิดทั้งข้อหาระดมเงินจากประชาชน
โดยผิดกฎหมายและข้อหาฉ้อโกง ต้องถูกลงโทษทั้งสองข้อหา”
ลู่หยาง: “……”
ชิ่นเหยียนเหยียน: “……”
“ในช่วงที่ถูกขังคุกนั้น ทั้งสองคนร่วมกันก้าวหน้า ตั้งใจศึกษา
กฎหมายต่างๆ สุดท้ายพ้นโทษแล้ว จึงได้กลับมาด้วยความรู้ติดตัว”
หลี่หาวเหรินยังไม่ได้รับความทรงจำของชิ่นห่าวเหรินครบถ้วน มิ
เช่นนั้นเขาคงเป็นนักกฎหมายชั้นเชี่ยวชาญไปแล้ว
“โชคดีที่ชิ่นห่าวเหรินมองการณ์ไกล คาดการณ์ว่าจะมีเหตุร้าย
นี้ ก่อนจะเข้าคุกก็จัดการเรื่องต่างๆ ไว้เรียบร้อย ไม่ได้เปิดเผยว่าลัทธิ
กำลังขาดทุน”
เพียงพอจะเห็นได้ว่าชิ่นห่าวเหรินผู้นี้เป็นคนมีวิสัยทัศน์กว้างไกล
หลี่หาวเหรินกำลังจะเล่าประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ของลัทธิจิ่วอิ่
วต่อ ทันใดนั้นร่างงามเย็นเยียบปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขา
“ศิษย์พี่ใหญ่”
“สวัสดีศิษย์พี่ใหญ่” ชิ่นเหยียนเหยียนในฐานะสมาชิกลัทธิ
สวรรค์ เคยลังเลว่าควรเรียกอวี้จือว่าประมุขหรือศิษย์พี่ใหญ่ หลังจาก
ผ่านการต่อสู้ทางความคิดอันหนักหนาสาหัส นางเลือกที่จะทำตาม
กระแส
