ก่อนว่า เจ้าจับผู้บ าเพ็ญขั้นข้ามพิบัติทั้งสามนี้ได้อย่างไร?”ลู่หยางกระซิบอย่างลึกลับ “ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ที่นี่ไม่มีคนนอกพวกเราต่างเป็นสมาชิกลัทธิสวรรค์ ข้าจะไม่ปิดบังท่าน ลัทธิสวรรค์ของพวกเรามีผู้ยิ่งยงท่านหนึ่ง คือประมุขสวรรค์ยุคโบราณ มหาเทพสูงสุด เทพถั่ว!”“ข้าจับผู้บ าเพ็ญขั้นข้ามพิบัติทั้งสามนี้ได้ล้วนอาศัยเทพถั่วยื่นมือช่วยเหลือทั้งสิ้น!”ผู้อาวุโสใหญ่อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผยรอยยิ้มเข้าใจคงเป็นฝีมือของเด็กหญิงอวี้จือสินะแม้ว่าศิษย์หลานอวี้จือจะมีต าแหน่งเป็นประมุขในลัทธิสวรรค์ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่านางจะมีเพียงบทบาทเดียว
เช่น นางทั้งเป็นศิษย์พี่ใหญ่ในหมู่ศิษย์ และเป็นทั้งเจ้าส านักรักษาการ“ได้ ได้ เมื่อเป็นเรื่องของศิษย์หลานอวี้ เรื่องนี้เจ้าไปคุยกับนางเถิด”ผู้อาวุโสใหญ่โยนลู่หยางออกจากต าหนักรับภารกิจลู่หยางส่ายหน้าอย่างจนใจ พูดกับเซียนอมตะ “เห็นไหมข้าพูดแล้ว เรื่องนี้จะต้องหาศิษย์พี่ใหญ่แน่นอน ท่านยังอยากข้ามหน้าศิษย์พี่ใหญ่มาแลกแต้มสะสมที่ต าหนักรับภารกิจโดยตรง เป็นไปไม่ได้หรอก”“ก็ได้” เซียนอมตะก้มหน้าเศร้าสร้อยดังที่ชิวจิ้นอันกล่าวไว้ ศิษย์พี่ใหญ่ได้จัดการเรื่องเอกสารปล่อยตัวอาจารย์ออกจากคุกเสร็จแล้ว และกลับมาที่ส านักเมื่อลู่หยางกลับมาถึงยอดเขาเทียน ศิษย์พี่ใหญ่ยังคงนั่งขัดสมาธิด้วยท่วงทาที่เหนือโลกียะเช่นเคย นัยน์ตาทั้งสองเปล่งประกายดุจดวงดาวนับพัน ลึกลับเหลือคณานับเพียง
