มองจากระยะไกล ก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลเมื่ออู๋อวี่เต๋าและพวกทั้งสามเห็นภาพนี้ หนังศีรษะก็ชาวาบ ลู่หยางไม่เข้าใจความหมายของภาพนี้ แต่ในฐานะผู้บ าเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ พวกเขาย่อมรู้ว่าภาพนี้หมายถึงอะไร
รู้ว่าต้องหวาดกลัวจากใจจริงในยุคราชวงศ์ต้าอวี๋ ดวงดาวบนท้องฟ้าล้วนเป็นเพียงเงาร่องรอยจากยุคโบราณ ดวงดาวที่แท้จริงแทบไม่มีเหลืออยู่เลยนั่นเป็นเพราะอู๋อวี่เต๋าและพวกตื่นจากการหลับใหลยาวนาน และรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของท้องฟ้าอย่างรวดเร็วดวงดาวที่เคยเป็นเพียงเงาร่องรอยได้ถูกบางคนเติมเต็มโดยไม่มีผู้ใดรู้ และไม่มีบันทึกใดกล่าวถึงนี่คืออานุภาพอันยิ่งใหญ่!และต้องเป็นผู้บรรลุระดับใดจึงจะท าได้เช่นนี้?พวกเขาพยายามค้นหาว่าใครเป็นผู้ท าให้ดวงดาวบนท้องฟ้ากลับมาเจิดจรัสอีกครั้ง บัดนี้ก็ได้รู้แล้วพวกเขาเกือบอยากให้ตัวเองไม่รู้เลยด้วยซ ้า“ศิษย์พี่ใหญ่ ข้ากลับมาแล้ว” ลู่หยางเผชิญหน้ากับศิษย์พี่ใหญ่ท าตัวเรียบร้อยอย่างที่สุด“เขาเรียกเซียนท่านนี้ว่าอะไรนะ? ศิษย์พี่ใหญ่?” พระอาจารย์ชังเลยร้องออกมาด้วยความตกใจ แสดงอาการผิดปกติอีกสองคนก็มีปฏิกิริยาคล้ายกัน หญิงงามผู้นี้เป็นศิษย์พี่ใหญ่ของลู่หยาง?แล้วอาจารย์ของลู่หยางจะเป็นผู้ทรงพลังเพียงใด?
ช่างน่าหวาดกลัวนัก ส านักเวิ่นเต๋าช่างน่าครั่นคร้ามยิ่งนัก“กลับมาแล้วหรือ?” ศิษย์พี่ใหญ่ลุกขึ้น ดวงดาวในดวงตาอันเย็นเยียบวูบไหวแล้วหายไป ราวกับไม่เคยปรากฏมาก่อน นัย
