หญ่ ก็เหลือเพียงลู่หยางเท่านั้น“ลงโทษเหรอ? จ้าวปั้ว น้องชาย เจ้านี่ช่างท าภารกิจที่ส านักมอบหมายได้อย่างนี้เองหรือ?”เสียงเย็นชาดังมาจากเบื้องบน มีชายคนหนึ่งลอยอยู่บนฟ้า สีหน้าเย่อหยิ่ง ข้างๆ มีซากศพมีชีวิตตัวหนึ่งห่มคลุมด้วยเสื้อคลุมด า“พี่หวังหมิง?” จ้าวปั้วจ าได้ทันทีว่านี่คือคนที่เอาชนะเขาและกลายเป็นศิษย์อันดับหนึ่งของส านัก
หวังหมิงและซากศพมีชีวิตของเขาค่อยๆ ลงมา มองจ้าวปั้วด้วยสีหน้าไม่พอใจ “ส านักสั่งให้เราขจัดผีร้ายให้สิ้นซาก แต่เจ้ากลับจะให้มันรอดชีวิต? ถ้าเจ้าไม่กล้าลงมือฆ่า ก็ให้พี่ช่วยแล้วกัน!”พูดจบ เขาก็ควักยันต์สลายจิตวิญญาณออกมา จะตีใส่ผีจมน ้าจ้าวปั้วตอบสนองเร็วกว่า เขาก้าวยาวหนึ่งก้าว ยืนขวางหน้าผีจมน ้า ท าให้หวังหมิงไม่สามารถลงมือได้ “พี่หวังหมิง ผีก็มีทั้งดีและร้าย ผีจมน ้าตนนี้ไม่ได้ท าผิดร้ายแรงจนถึงขั้นต้องตาย!”“เหลวไหล! ข้าไม่สนใจว่าผีดีหรือร้าย ข้าแค่รู้ว่าค าสั่งของส านักคือก าจัดภัยจากผีทั้งหมด!”หวังหมิงหรี่ตามองจ้าวปั้ว “เจ้ายืนยันจะขัดขวางข้าหรือ?”เหตุการณ์ก าลังจะบานปลาย ลู่หยางจึงยืนขวางระหว่างทั้งสอง“ท่านผู้มีวิทยายุทธ์ พวกเราล้วนเป็นพี่น้องร่วมส านัก ไม่จ าเป็นต้องขัดแย้งกันถึงเพียงนี้หรอกนะ”หวังหมิงไม่สะทกสะท้าน “ท่านคือใคร?”“ข้าคือลู่หยางจากส านักเวิ่นเต๋า”หวังหมิงหัวเราะเย็นชา “ข้าว่าใครเสียอีก ที่แท้ก็คือศิษย์ส านักเวิ่นเต๋าที่ชนะด้วยการใช้จุดแข็
