บคู่สามีภรรยาคู่หนึ่งที่หมู่บ้านไป๋สุ่ย ชายชื่อหลิวซาน หญิงชื่อหวังจ่าวเอ๋อร์ ก็คือคนนี้” ผีจมน ้าชี้ไปที่หญิงสาวที่นอนหมดสติอยู่ข้างๆ“ตอนแรกทั้งคู่พอเห็นข้าก็ตกใจกลัวมาก ต่อมาเห็นว่าข้าไม่มีเจตนาร้าย ก็เริ่มกล้าขึ้น ถามข้าว่าจะสามารถสร้างภาพลวงว่าหวังจ่าวเอ๋อร์จมน ้าตาย เพื่อสะดวกในการโกงเงินประกันได้หรือไม่ แล้วจะแบ่งเงินค่าชดเชยส่วนหนึ่งให้ข้า”
“ตอนนั้นข้าไม่มีเงินติดตัวเลย จ าเป็นต้องใช้เงิน จึงตกลงกับพวกเขา”“ด้วยความสามารถของข้า การสร้างภาพลวงว่าหวังจ่าวเอ๋อร์จมน ้าตายนั้นง่ายมาก เจ้าหน้าที่ชันสูตรก็ไม่อาจแยกแยะจริงเท็จได้หลังจากได้รับเงินชดเชยแล้ว ก็แสร้งว่าหวังจ่าวเอ๋อร์ถูกฝังแล้ว แต่ความจริงแล้วเก็บซ่อนไว้ที่นี่”“คู่สามีภรรยาวางแผนว่าเมื่อเรื่องเงียบลงแล้ว จะออกจากหมู่บ้านไป๋สุ่ย ไปใช้ชีวิตในเมืองอื่น”“แต่ข้าไม่คาดคิดว่า ช่วงนี้ก าลังเป็นช่วงปราบปรามวิญญาณร้ายอย่างเข้มงวด ราชส านักร่วมมือกับส านักควบคุมศพอะไรสักอย่าง เพื่อโจมตีข้าโดยเฉพาะ”“ข้าไม่อยากให้เรื่องราวบานปลาย พอเห็นคนก็หนี หนีไม่ทันก็ขู่ให้อีกฝ่ายหนีไป สองสามวันก่อนข้าเพิ่งขู่ให้ผู้บ าเพ็ญขั้นแก่นทองค าคนหนึ่งหนีไป แล้วตอนนี้ก็มาอีกสี่คนที่อยู่ในขั้นแก่นทองค า!”ผีจมน ้าท าหน้าเสียดาย เพื่อเงินค่าชดเชยเพียงน้อยนิด เกือบต้องเอาชีวิตเข้าแลกทั้งสี่คนไม่อาจเชื่อค ากล่าวเพียงด้านเดียวของผีจมน ้า ลู่หยางถามว่า “หวังจ่าวเ
