นต้องหายใจ ไม่ควรจะมีความรู้สึกเหมือนนนจมน ้าเลย แต่แดนน ้าสีหมึกนี้กลับสามารถจมพวกเขาได้จริงๆลู่หยางเอานิ้วชี้และนิ้วกลางมาชิดกัน ตะโกนเสียงดัง “ทลาย!”แดนน ้าสีหมึกสลายไป ทุกคนได้สติคืนมา
ที่แท้ไม่ใช่สภาพจริง แต่เป็นภาพมายา คือกลอุบายที่ผีจมน ้าใช้บ่อย และวิชายุทธ์ของลู่หยางพอดีสามารถต่อกรกับภาพมายาได้!เมื่อภาพมายาแตกสลาย สาหร่ายนับไม่ถ้วนพันรัดพวกเขา นี่คือต้นเหตุที่ท าให้ผีจมน ้าตาย บัดนี้กลายเป็นความสามารถหนึ่งของมัน“กวาด!” กระบี่ชิงเฟิงพุ่งปักลงพื้น กระแสพลังกระบี่แผ่คลุมพื้นตัดรากสาหร่ายขาดสะบั้น“โจมตีพร้อมกัน ท่าจ้านจือเจวี๋ย!”“หมัดอรหันต์!”“หมัดราชาม่านผู้ทรงอ านาจ!”ทั้งสามคนลงมือพร้อมกัน โจมตีผีจมน ้า มันเคลื่อนร่างเล็กน้อยทิ้งเงาร่างไว้ตรงที่เดิม แต่ร่างจริงปรากฏขึ้นเบื้องหลังหม่านกู่ในชั่วพริบตา มือของมันมีเส้นสาหร่ายปรากฏ พันรอบคอหม่านกู่เจ้าหมอนี่ดูซื่อๆ ตรงไปตรงมา น่าจะจัดการง่ายที่สุดหม่านกู่ไม่แม้แต่จะมองด้านหลัง สะบัดศีรษะไปด้านหลังอย่างแรงกระแทกใส่ผีจมน ้าจนมันมึนงง ต้องปล่อยสาหร่ายในมือโดยไม่ตั้งใจทั้งสามคนกับผีตนหนึ่งต่อสู้กันอย่างดุเดือด อัจฉริยะผู้เป็นเลิศสามคนรุมล้อมวิญญาณร้ายระดับทารกแรกก าเนิด ท าให้จ้าวปั้วไม่รู้ว่าควรจะเข้าไปช่วยตรงไหน
การต่อสู้ตรงหน้านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะแทรกเข้าไปได้แล้ว นี่เป็นการต่อสู้ในระดับทารกแรกก าเนิด“ที่ว่ากันว่าทุกคนอยู่ในขั้นแ
