ก่นทองค าเหมือนนนกันนี่นะ?” จ้าวปั้วรู้สึกว่าตนคงได้สร้างแก่นทองค าปลอมขึ้นมาแล้ว“หมัดอรหันต์!” ลู่หยางก็ใช้หมัดอรหันต์ผสมกับไฟสามรสเช่นกันผีจมน ้าเตรียมพร้อมไว้ล่วงหน้า หลบหลีกติดกันหลายครั้ง แต่ลู่หยางยังใช้ “ย่นพื้นที่” ประกอบการต่อสู้ด้วย กดลงใต้ดินแล้วโผล่ขึ้นมา ท าให้คาดเดาทิศทางได้ยาก ในที่สุดก็มีหมัดหนึ่งที่โดนไหล่ของผีจมน ้าไม่ทันจะสนใจความเจ็บปวดที่ไฟสามรสและหมัดน ามา ผีจมน ้ากลับพบเรื่องที่น่าสยดสยองยิ่งกว่านั้น“เส้นผมของข้า!”ผมของผีจมน ้าเป็นกระจุกๆ แบบที่ผ่านการแช่น ้ามา มีเอกลักษณ์มาก บัดนี้ด้วยความช่วยเหลือจากหมัดอรหันต์ เส้นผมร่วงหล่น ห้ามอย่างไรก็ไม่อยู่“อืม ที่แท้ก็ใช้ได้กับผีด้วยรึ” ลู่หยางก็แปลกใจเล็กน้อย เขาแค่ต้องการใช้วิชาพุทธมาควบคุมวิญญาณร้าย ไม่ได้คิดจะท าให้มันหัวล้าน
“สิบแปดค้อนต่อเนื่อง!” หม่านกู่หยิบค้อนเหล็กใหญ่ออกมาพลางเปิดบทสวดวาจาบัณฑิต ฟาดผีจมน ้าอย่างบ้าคลั่ง“เจ้าเป็นผู้บ าเพ็ญแบบขงจื๊อด้วยรึ?!” เมื่อรู้สึกถึงกลิ่นอายความถูกต้องที่มากับค้อนเหล็ก สีหน้าผีจมน ้าเปลี่ยนไปทันทีการศึกษาต าราขงจื๊อเป็นเวลานาน สามารถบ่มเพาะพลังจิตที่เที่ยงตรงได้ แม้ว่าหม่านกู่จะเรียนช้ามาก แต่ทัศนคติของเขาน่าชื่นชม การเรียนรู้อย่างต่อเนื่องท าให้เขามีพลังจิตเที่ยงตรงเช่นกันการโจมตีของทั้งสามมีพลังอันเปี่ยมล้นด้วยพลังหยาง ไอสังหารอันหนาแน่นที่ปกคลุมเหนือบึงเย็นค่อยๆ จางล
