ีกล่ะ คราวนี้เป็นวิชาแปลกๆ อะไร?”เมิ่งจิ่งโจวถามอย่างสงสัย ใจคันยิบๆ อยากรู้“วิชาเทพที่ลือลั่นยาบัดดล พวกเจ้าดูแล้วจะรู้เอง!” ลู่หยางท าท่าลึกลับ ยิ่งท าให้เมิ่งจิ่งโจวสงสัยจนใจคัน ใจคันจนทนไม่ไหว“รีบแสดงมาสิ”ลู่หยางเดินไปมาริมบึง ใช้พลังวิเศษให้ชายเสื้อพลิ้วสยาย ดูราวกับก าลังจะล่องลอยไปสู่สวรรค์“ผีร้ายข้างล่าง ฟังให้ดี ข้าให้โอกาสเจ้าหนึ่งครั้ง หากยังไม่ออกมา ก็อย่าโทษว่าข้าไม่ปรานี!”บึงเย็นเงียบสงบไร้คลื่นลู่หยางคาดเดาไว้แล้วว่าผีจมน ้าจะไม่ตอบสนอง มือของเขาพลิกคว ่าลงบนผิวน ้า แล้วยกขึ้นอย่างแรง น ้าในบึงกลายเป็นทอร์นาโดน ้าไหลเข้าสู่ฝ่ามือทั้งหมด เผยให้เห็นผีจมน ้าที่อาศัยอยู่ในส่วนลึกสุดของบึงลู่หยางหันไปหาเพื่อน สะบัดแขนเสื้ออย่างสง่างาม: “เดาออกไหม นี่คือวิชาที่ข้าฝึกมาหลายวันจนส าเร็จ คือวิชา…”จ้าวปั้วเห็นภาพนี้แล้วตาเบิกโพลง พูดไม่ออกไปชั่วขณะ: “นี่…นี่คือวิชาโลกในแขนเสื้อที่เล่าลือกัน!”
สะบัดแขนเสื้อครั้งเดียว น ้าในบึงถูกดูดเข้าไปในแขนเสื้อจนหายวับ นี่มิใช่วิชาโลกในแขนเสื้อแล้วจะเป็นอะไร?“…ใช่ นี่คือวิชาโลกในแขนเสื้อของข้า!”
