ั้นทารกแรกก าเนิดกลาง!”“ซากศพมีชีวิตยังพบศพหญิงอีกศพหนึ่ง คงเป็นภรรยาที่จมน ้าตายในหมู่บ้านไป๋สุ่ย!”“ซากศพมีชีวิตก าลังล่อผีจมน ้าขึ้นมา เตรียมตัวให้พร้อม!”จ้าวปั้วตะโกนทั้งสามคนได้ยินดังนั้นก็รีบเตรียมท่าต่อสู้ ทันทีที่ผีจมน ้าโผล่หน้า จะโจมตีอย่างรุนแรงทันทีตูม!ผิวน ้าระเบิด เงามืดวาบขึ้นจากผิวน ้า“ไฟสามรส!”
“ไฟบริสุทธิ์หยาง!”“หมัดราชันม่านอันดุร้าย!”ทั้งสามโจมตีพร้อมกัน เกือบจะถูกเงานั้น แต่จ้าวปั้วรีบร้องห้าม“หยุด หยุด หยุด! ที่ขึ้นมาไม่ใช่ผีจมน ้า แต่เป็นซากศพมีชีวิตของข้า!”ทั้งสามรีบเบี่ยงทิศทางการโจมตี พลังระเบิดออกในอากาศเปล่าปะทะหน้าผาชัน หินยักษ์กลิ้งตกลงมา เสียงดังสนั่นจ้าวปั้วมองด้วยความตกใจ การโจมตีนี้ดูไม่เหมือนนนฝีมือของผู้บ าเพ็ญขั้นแก่นทองค าเลย“แล้วผีจมน ้าล่ะ?” ลู่หยางงุนงงจ้าวปั้วยิ้มเก้อๆ: “เมื่อกี้ข้าร้องบอกให้เตรียมตัว เสียงดังเกินไป ผีจมน ้าได้ยินว่ามีกับดักจึงหนีกลับไปแล้ว”“ยากแล้วสิ รู้ว่ามีกับดัก มันคงไม่ติดกับอีก” หม่านกู่เอ่ยอย่างล าบากใจ ไม่รู้จะท าอย่างไรดี“ไม่เอาแหวนเก็บของดูดน ้าจนแห้งไปเลยหรือ?” เมิ่งจิ่งโจวเสนอจ้าวปั้วส่ายหน้า: “ไม่ได้ บึงเย็นแห่งนี้กลายเป็นอาณาเขตของผีจมน ้าไปแล้ว แหวนเก็บของไม่สามารถดูดสิ่งที่มีเจ้าของได้”ลู่หยางยิ้มอย่างมั่นใจ: “เรื่องนี้ฝากไว้กับข้า พอดีได้โอกาสให้พวกเจ้าได้เห็นวิชาเทพที่ข้าฝึกมาหลายวัน!”
“เจ้าไปเรียนมาจากไหนอ
