ูตผี ระดับเคราะห์ร้ายไม่ได้สูงมาก พวกเจ้าจัดการได้แน่นอน”“แน่นอนว่า พวกเจ้าก็อาจเลือกศึกษาวิชาควบคุมศพในส านักของพวกเราก็ได้ แล้วแต่พวกเจ้าจะเลือก”ลู่หยางสบตากับเมิ่งจิ่งโจว มองเห็นความสงสัยในแววตาของกันและกันท าไมจะเป็นลัทธิจิ่วอิ่วกระท าการเบื้องหลัง พวกเขาเพิ่งเปิดร้านย่างเนื้อก าลังสนุก จะมีเวลามาท าเรื่องพรรค์นี้ได้อย่างไร หรือว่าการขายย่างเนื้อยังท าเงินได้ไม่พอ?ไม่ว่าใครจะเป็นผู้ก่อเคราะห์ร้ายจากภูตผี พวกเขาในฐานะศิษย์ส านักเวิ่นเต๋า ล้วนต้องไปจัดการ
หลังจากที่คณะกล่าวลาผู้อาวุโสกายแล้ว เสียงของเซียนอมตะก็ดังก้องในห้วงความคิดของลู่หยาง“คนแก่เมื่อกี้ไม่ใช่คนเป็น แต่เป็นซากศพมีชีวิต วิธีปรุงแต่งแยบยลทีเดียว”“ใคร?” ลู่หยางตกใจ นึกว่าตนฟังผิดไป“ก็คนแก่เมื่อกี้นั่นแหละ”ลู่หยางครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว ในพริบตาก็คิดถึงสถานการณ์ที่น่าจะเกิดขึ้นมากที่สุด เหงื่อเย็นผุดซึม: ผู้อาวุโสกายตายแล้ว ไม่มีใครรู้ มีคนน าศพของผู้อาวุโสกายมาปรุงแต่ง เพื่อสร้างภาพลวงว่าเขายังมีชีวิตอยู่“ท่านพี่จ้าว ข้าดูผู้อาวุโสกายแล้วรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกตินะ” ลู่หยางลองหยั่งเชิงจ้าวปั้วชูนิ้วโป้ง “ท่านลู่สายตาดีจริงๆ แม้แต่สิ่งนี้ก็ยังสังเกตเห็นคนที่นั่งอยู่เมื่อกี้ไม่ใช่อาจารย์ข้า แต่เป็นซากศพมีชีวิตที่อาจารย์ปรุงแต่งขึ้น”“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เมิ่งจิ่งโจวและหม่านกู่เกิดความสนใจจ้าวปั้วยิ้มพลางอธิบาย ไม่หลบเลี่ยงแ
