เมิ่งจิ่งโจวจึงไม่ได้สนใจมากนัก
“ม้าแก่ ไปเมืองที่ใกล้ที่สุด พวกเราจะไปหาข่าว”
เมิ่งจิ่งโจวตบม้าแก่เบาๆ
ม้าแก่เดินไปอย่างไม่เร่งรีบ ราวกับรู้ว่าเมืองอยู่ที่ไหน
รถม้าแล่นผ่านเส้นทางเขาอันเงียบสงบ ทันใดนั้นสายฝนก็เทกระหน่ำลงมาอย่างไม่มีสัญญาณเตือน ราวกับจะล้างโลกให้สะอาด
ตึงตึง——
เสียงดังกึกก้องมาจากเบื้องบน ราวกับมีของหนักอะไรสักอย่างกลิ้งลงมา
ทั้งสองเปิดม่านรถม้ามองขึ้นไปบนเขา
ภายใต้ม่านฝน ภูเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ดินโคลนและหินกระเด็นไปทั่ว
ราวกับสัตว์ร้ายกำลังเดือดดาล มันกระแทกและพังทลายลงเขาอย่างบ้าคลั่ง
ต้นไม้มากมายถูกโคลนซัดจนเอียงหักโค่นลงดิน กลิ้งลงเขาพร้อมกัน
“นั่นดินถล่ม!”
ตึง——
โคลนและหินถล่มลงมา เหมือนกองทัพผีที่บุกเข้าจู่โจม พุ่งเข้าใส่คนทั้งสองในรถม้า
โชคดีที่ม้าแก่มีวิทยาทัณฑ์สูงส่ง รถม้าเป็นวัตถุวิเศษ แค่ภัยพิบัติจากโลกมนุษย์ไม่มีคุณสมบัติมากพอจะทำอันตรายรถม้าได้
เมื่อดินถล่มสิ้นสุด สองคนออกสำรวจสถานการณ์
“ทั้งด้านหน้าและด้านหลังถูกปิดตาย”
เมิ่งจิ่งโจวขมวดคิ้วเล็กน้อย
รถม้าไม่เป็นอะไร แต่ถนนทั้งด้านหน้าและด้านหลังถูกดินโคลนปิดกั้น ไม่มีทางไปต่อ
ถ้าม้าแก่ใช้พลัง ก็สามารถออกไปได้
แต่ดูจากท่าทางสบายๆ ของม้าแก่ที่ทำเหมือนม้าธรรมดา ไม่มีท่าทีจะลงมือเลย
เมิ่งจิ่งโจวได้แต่ยอมรับสถานการณ์ ก็เข้าใจได้ ม้าแก่มีหน้าที่คุ้มครองเขา ไม่ใช่เป็นคนรับใช้ที่จะทำทุกอย่างให้
ถ้าทำทุกอ
