พวกนี้ไม่นับรวม ถ้าแก้ปัญหาที่แคว้นหวงไม่ได้ เจ้าอาจจะไปอยู่ที่เขตปีศาจสักพัก จนกว่าจะถึงขั้นแปลงร่างเซียน”
“ไปตายเถอะเจ้า ข้าไม่เชื่อหรอกว่าศิษย์พี่ใหญ่จะไม่มาสักที!”
เมิ่งจิ่งโจวโกรธจัด ลงมือก่อน พุ่งเข้าใส่ศพเดินได้
“หมัดทะลวง!” เมิ่งจิ่งโจวกำมือทั้งสองเป็นรูปเขาวัว กระแทกอย่างแรงใส่ศพเดินได้
โครม——
ศพเดินได้ระเบิดออก ศพเดินได้ที่กำลังหลั่งไหลเข้าศาลบรรพบุรุษถูกหมัดนี้พุ่งกระเจิง เปิดเส้นทางให้
“อืม ร่างกายแข็งเหลือเกิน” เมิ่งจิ่งโจวประหลาดใจ เขาคิดว่าศพพวกนี้เป็นศพทั่วไป ร่างกายเปราะบาง หมัดทะลวงเพียงหนึ่งครั้งก็จะทำให้พวกมันแหลกได้
“เซียน ศพเดินได้พวกนี้ไม่ติดเชื้อใช่ไหม?” เดิมทีลู่หยางตั้งใจจะห้ามเมิ่งจิ่งโจว ตรวจสอบว่ามีอันตรายหรือไม่ก่อนลงมือ ตอนนี้ดูเหมือนจะสายไปแล้ว
“อะไรคือติดเชื้อ?” เซียนอมตะถูกคำถามของลู่หยางทำให้งงงวย
“คือคนเป็นถูกกัดคำเดียว ก็กลายเป็นศพเดินได้เช่นกัน”
เซียนอมตะมองลู่หยางด้วยสายตาเหมือนมองคนโง่ ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงคิดแบบนั้น “แน่นอนว่าไม่มี ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย ทำไมเจ้าถึงคิดแบบนั้น?”
“แค่นึกขึ้นมาน่ะ”
หลังจากแน่ใจว่าจะไม่ติดเชื้อ ลู่หยางจึงกล้าเข้าไปฆ่าศัตรูอย่างกล้าหาญ
เพียงแค่ปะทะกัน ลู่หยางก็พบว่าศพเดินได้พวกนี้แข็งผิดปกติ แน่นอนว่าต้องผ่านการปรุงแต่งจากผู้มีฝีมือ
“แต่ด้วยฝีมือพวกเจ้าแล้วจะกินพวกเรา เป็นไปไม่ได้!” สองคนหัวเราะอย่
