ลั่ว คราด ไถ เดินเป็นจังหวะเดียวกัน เป็นระเบียบออกจากหมู่บ้านเจี้ยนสือ
สามคนติดตามศพเดินได้ไป ศพเดินได้ไม่ได้เดินไปไกล พวกมันมาถึงทุ่งนาก็ไม่เดินต่อ หยิบพลั่ว ไถ เริ่มขุดดิน ไถนา
ศพเดินได้บางตัวไม่มีเครื่องมือ นั่งยองๆ บนพื้นถอนหญ้า บีบแมลง
ศพเดินได้แบ่งงานชัดเจน มีท่าทางเหมือนชาวนาขยันขันแข็ง
พอทำนาเสร็จ เสร็จงานของวันนี้ ศพเดินได้ก็ถือเครื่องมือการเกษตรเดินจากทุ่งนาไปที่ปากหมู่บ้าน จากปากหมู่บ้านไปท้ายหมู่บ้านที่สุสาน ใช้เครื่องมือการเกษตรในมือขุดหลุม ฝังตัวเองลงไป
ลู่หยาง “……”
เมิ่งจิ่งโจว “……”
สองคนขยี้หว่างคิ้วอย่างแรง นึกว่าตัวเองเห็นภาพหลอนไป
“ชาวแคว้นหวงของพวกท่านใช้ศพเดินได้ทำนาหรือ?”
นี่มันล้ำหน้าแคว้นอื่นมากเกินไป แม้แต่สำนักเวิ่นเต๋าของพวกเขาก็เทียบไม่ได้
สำนักเวิ่นเต๋าของพวกเขาใช้ตระกูลวัวน้ำตาเขียวกับผู้อาวุโสที่สามไถนา
ผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านเจี้ยนสืออธิบายอย่างจนใจ “ไม่ใช่อย่างที่ท่านจินตนาการเลย พวกเราก็แค่คนธรรมดา จะเลี้ยงศพเดินได้มากมายขนาดนี้ได้อย่างไร”
“ความจริงพวกเราก็ไม่รู้ว่าศพเดินได้พวกนี้มาจากไหน แค่บังเอิญวันหนึ่งตอนกลางคืน พวกเรานั่งเย็นสบายอยู่ใต้ต้นไม้ริมหมู่บ้าน ก็เห็นกลุ่มศพเดินได้เดินมา ตอนแรกทุกคนก็กลัวมาก คิดว่าศพเดินได้จะมาทำร้ายพวกเรา”
“แต่เมื่อลองติดต่อดู ก็พบว่าศพเดินได้พวกนี้ไม่มีเจตนาทำร้ายคน คงเพราะใช้กำลังหมดแล้ว พวกมันจึงหยุดอยู่ที่หมู่บ้า
