ูตระกูลเมิ่งไม่ใช่ระดับต่ำ แต่จะให้มีผลต่อข้าก็เป็นเรื่องเพ้อฝัน”
“งั้นท่านมีวิธีช่วยสหายเมิ่งแก้การย้อนกลับหรือไม่?”
เซียนอมตะครุ่นคิดอย่างจริงจังครู่หนึ่ง นึกวิธีแก้ไขได้ “ข้าไม่ค่อยคุ้นเคยกับสายใยโชคชะตา แต่ก็มีวิธี”
“ท่านช่วยบอกที”
“เจ้าหนูตระกูลเมิ่งลองใช้หมัดสาปโสดต่อยตัวเองสักหมัด เงื่อนไขของหมัดสาปโสดคือเจ้าหนูตระกูลเมิ่งต้องกดข่มคู่ต่อสู้ได้
ตอนนี้คู่ต่อสู้คือตัวเขาเอง เมื่อเป็นเช่นนี้ ผลของหมัดสาปโสดก็จะสับสนวุ่นวาย อาจจะทำลายการย้อนกลับได้!”
ลู่หยาง “……”
“ท่านแน่ใจหรือว่าสหายเมิ่งจะไม่ต่อยตัวเอง แล้วทำให้ชาตินี้โสดจริงๆ?”
“เอ๊ะ ในโลกไหนเล่าจะมีวิธีที่ไม่มีความเสี่ยง ทุกอย่างล้วนมีความเสี่ยง”
ลู่หยางคิดว่าตนไม่จำเป็นต้องพูดวิธีของนางออกไป จะได้ไม่เป็นการซ้ำเติมสหายเมิ่ง
“ศิษย์พี่ใหญ่ไม่อยู่ งั้นลองปรึกษาผู้อาวุโสทั้งหลายดูไหม?”
ลู่หยางนับคนในสำนักเวิ่นเต๋า ศิษย์พี่ใหญ่ไม่อยู่ ท่านพึ่งพาไม่ได้ งั้นคนที่น่าเชื่อถือที่สุดในสำนักเวิ่นเต๋าก็คือผู้อาวุโสทั้งหลายแล้ว
ล้วนเป็นคนที่ผ่านโลกมามาก ขั้นรวมร่างทั้งนั้น น่าจะมีวิธี
“ก็ดี” เมิ่งจิ่งโจวยังนึกวิธีอื่นไม่ออกชั่วคราว
ลู่หยางให้เมิ่งจิ่งโจวรออยู่ที่ยอดเขาเทียน เขาจะไปเชิญผู้อาวุโสทั้งหลายมา
หลังผู้อาวุโสทั้งหลายมาพร้อมหน้า เมิ่งจิ่งโจวฝึกวิชาผิดพลาด เจ็บจนร้องโอดครวญ กลิ้งไปกลิ้งมาจนตกลงไปในหุบเขา
ไม่มีใครหาเจอ
“ไม่น่าจะใช่นะ
