ละศิษย์พี่ใหญ่ หลานถิงและอีกสองคนลืมเรื่องพลังแผ่นดิน มีเพียงเขากับเมิ่งจิ่งโจวที่จำการต่อสู้ได้ทั้งหมด
“จุดสำคัญอยู่ที่พลังแผ่นดินงั้นหรือ? พลังแผ่นดินลบความทรงจำของทุกคน เมิ่งจิ่งโจวเป็นลูกหลานตระกูลเมิ่ง ตระกูลเมิ่งเคยแย่งชิงแผ่นดินกับราชวงศ์ แล้วยังแต่งงานกันหลายครั้ง เมิ่งจิ่งโจวเป็นทั้งคนตระกูลเมิ่งและมีเลือดราชวงศ์ จึงจำเรื่องพลังแผ่นดินได้?”
“แล้วเรื่องศิษย์พี่ใหญ่ล่ะ ศิษย์พี่ใหญ่ไม่อยากให้ใครรู้ จึงลบความทรงจำของคนส่วนใหญ่ แต่ไม่ได้ลบความทรงจำของพวกเราห้าคน?” ลู่หยางคิดว่าตนเองหาคำตอบได้แล้ว จึงถามเซียนอมตะเพื่อยืนยัน
“ก็ใกล้เคียงนะ พลังแผ่นดินลบความทรงจำของทุกคน แต่ไม่ใช่ว่าเด็กอวี้ไม่ได้ลบความทรงจำของพวกเจ้า แต่เป็นเพราะนางตั้งใจเก็บความทรงจำของพวกเจ้าไว้ต่างหาก เจ้าเข้าใจความแตกต่างหรือไม่?”
ลู่หยางก้มหน้าครุ่นคิด ใจกระตุก อุทานด้วยความตกใจ “การลบความทรงจำของศิษย์พี่ใหญ่และพลังแผ่นดินเป็นไปโดยอัตโนมัติ!”
“ถูกต้อง นี่คือลักษณะพิเศษของเซียน จะลบความทรงจำเกี่ยวกับวิชาของเซียนโดยอัตโนมัติ เว้นแต่เซียนจะตั้งใจให้ผู้คนจดจำวิชาของตน”
“ทั้งพลังแผ่นดินและการออกโรงของเด็กอวี้ ล้วนเป็น ‘วิชาของเซียน’”
“ผู้ปกครองแคว้นดูแลที่นี่ จึงไม่ลืมเรื่องพลังแผ่นดิน หัวหน้าฝ่ายบริหารมีเลือดราชวงศ์ จึงไม่ลืมเรื่องพลังแผ่นดิน เด็กตระกูลเมิ่งก็เช่นกัน”
ลู่หยางนึกขึ้นได้อีกเรื่อง “เดี๋ยวก่อน เจ้าบ
