งลู่หยางอาจเป็นแก่นทองชนิดที่ไม่เคยมีมาก่อน และไม่เคยมีแก่นทองที่คล้ายคลึงด้วย”
งานชมแก่นทอง กลับพอจะจำแนกได้แค่แก่นทองหงเหมิงของหลานถิงกับแก่นทองบริสุทธิ์หยางของเมิ่งจิ่งโจว
ผู้เฒ่าขงเกรงใจเมิ่งจิ่งโจว เปลี่ยนแก่นทองโสดเป็นแก่นทองบริสุทธิ์หยาง ฟังดูดีกว่า
บนเวทีประลอง หลานถิงยังคงต่อสู้กับร่างแยกดอกบัวของลู่หยางอย่างยากลำบาก จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
เมื่อครู่นางเห็นภาพการต่อสู้ระหว่างลู่หยางกับไป๋ หมิงด้วยหางตา แค่หมัดอรหันต์หมัดเดียว ผมของไป๋ หมิงก็ร่วงหมด
นางกลัวว่าร่างแยกของลู่หยางจะโยนกระบี่ชิงเฟิงทิ้ง แล้วใช้หมัดอรหันต์กับนางบ้าง
“อยู่ห่างจากร่างแยกจะปลอดภัยที่สุด”
หลานถิงถอยห่างจากร่างแยกของลู่หยาง หยิบกล่องเล็กขนาดฝ่ามือออกจากป้ายประจำตัว
“นี่คืออะไร?” ร่างแยกของลู่หยางใช้จิตสำรวจ ในกล่องเล็กมียันต์วางซ้อนกันหนา ที่ก้นกล่องมีค่ายกล เขารู้สึกว่าค่ายกลนี้คุ้นตามาก
หลานถิงไม่อ้อมค้อม “หลังจากหญิงเล็กกลับวังเซียน ก็ศึกษาค่ายกลร้อยไม้เสียบทั้งวันทั้งคืน น่าเสียดายที่หญิงเล็กมีพรสวรรค์ด้านค่ายกลจำกัด ยังคงคิดค้นไม่สำเร็จ ไม้เสียบมักจะพุ่งออกมาด้วยความเร็วน่าตกใจ”
“หญิงเล็กจึงเปลี่ยนความคิด ไม้เสียบสามารถพุ่งออกผ่านค่ายกลได้ แล้วยันต์ล่ะ? ด้วยความคิดนี้ หญิงเล็กจึงดัดแปลงจากของเดิมเล็กน้อย ย่อค่ายกลให้เล็กลง เปลี่ยนไม้เสียบเป็นยันต์ แบบนี้”
หลานถิงเล็งร่างแยกของลู่หยาง กระตุ้นค่
