ายกลในกล่องไม้ ยันต์กระดาษพุ่งออกมาฉึ่งๆ ยันต์เปลี่ยนเป็นสายฟ้า เพลิง คมลม และอื่นๆ กลางอากาศ ล้วนเป็นยันต์ที่หลานถิงวาดอย่างพิถีพิถัน แต่ละดอกสามารถทำร้ายผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำได้ ทำเอาลู่หยางกระตุกตา
โครม–
แกร๊ก–
ปัง–
ยันต์หนึ่งแผ่นคือการโจมตีหนึ่งรูปแบบ และการโจมตีไม่มีช่องว่าง ติดต่อกันไม่ขาดสาย ถล่มลงบนร่างแยกของลู่หยาง ส่งเสียงแตกต่างกัน
กระบี่ชิงเฟิงขวางด้านหน้า ข้อมือสั่นไม่หยุด รับการโจมตีที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ยันต์ระเบิด ฝุ่นควันฟุ้งขึ้นบนเวที เมื่อยันต์ในกล่องหมด ฝุ่นควันจางหาย เผยให้เห็นลู่หยางที่ยังค่อนข้างปลอดภัย
“ฝีมือดีนักศิษย์พี่ลู่หยาง งั้นลองโจมตีสองเท่าดูสักหน่อย เป็นไง?”
หลานถิงพูดพลางหยิบกล่องบรรจุยันต์สองกล่องออกมา หันช่องยิงไปทางร่างแยกของลู่หยาง
ขณะที่หลานถิงกำลังจะเริ่มการโจมตีรอบใหม่ ก็เห็นร่างจริงของลู่หยางเดินมาพร้อมรอยยิ้ม “ไป๋ หมิงยอมแพ้แล้ว ตอนนี้เหลือแค่เจ้าคนเดียว”
“แพ้แล้ว?” หลานถิงตะลึง เมื่อครู่ยิงยันต์สนุกเพลินไป ไม่ทันสังเกตความเคลื่อนไหวทางไป๋ หมิง ผ่านไปแค่ไม่นาน ก็แพ้แล้ว?
นางหันไปมอง เห็นไป๋ หมิงนั่งอยู่ที่นั่งกรรมการ สีหน้าไม่พอใจ
นางหันกลับมา มองลู่หยางและร่างแยกของเขา รู้สึกว่าโอกาสชนะมีน้อย “ช่างเถอะ ข้าก็ยอมแพ้”
เมิ่งจิ่งโจวกับเหยียนเทียนจื้อต่อสู้กันดุเดือด เหยียนเทียนจื้อราวกับเทาเที่ยตัวจริง กลืนกินสรรพสิ่ง ดุร้ายเหลือกำลัง
เมิ่งจิ่งโ
